“Ik was echt in shock”, aldus Annie Dejonckheere. Zij beleefde de (werk)dag van haar leven, toen zanger Willy Sommers haar kwam feliciteren voor haar pensioen. Annie springt al jaar en dag bij op élk optreden van de charmezanger. “Ik beschouw hem echt als een broer”, klinkt het.
Niemand in Damme die Annie niét kent. Sinds 1988 werkt ze voltijds voor bpost, met Damme als uitvalsbasis. Vertrekken deed ze de laatste drie jaar uit Oostkamp, daarvoor trok ze er op uit vanuit Knokke. In het begin met de fiets, dan weer met de bromfiets en de laatste jaren afwisselend met de auto. Door reorganisaties breidde haar gebied ook steeds verder uit, van Vivenkapelle richting Sijsele en Sint-Kruis en vanuit Damme richting Koolkerke. Vandaag was haar laatste werkdag, en die was al minstens even bewogen als de afgelopen week. “Het was heel emotioneel, ja. Al die mensen die ik heb leren kennen door de jaren heen, van geboortes tot communies en overlijdens… Ik heb het allemaal gezien. Al die mensen liggen mij na aan het hart. Als iemand ziek viel of in verlof ging, was ik steevast de vaste vervanger. Ik durf zeggen dat ik altijd met hart en ziel gewerkt heb voor bpost. De laatste drie maanden was het niet makkelijk door een reorganisatie, maar ik kon de klik maken.”
Memorabel
Haar laatste werkdag mag zonder twijfel memorabel genoemd worden. “Toen de regiomanager een speech gaf, wilde hij een fles overhandigen, maar dat zou hij naar eigen zeggen door iemand anders laten doen.” Plots dook zanger Willy Sommers op. “Ik was echt in shock. Ik kreeg even geen adem, ik wist niet wat er gebeurde.”
Annie beschouwen als ‘enkel een superfan’ zou haar onrecht aandoen. “Ik ben al jaren zijn vaste rechterhand en persoonlijke assistente”, weet Annie. Daar hangt een hele geschiedenis aan vast. “Mijn ouders baatten de Tivoli uit aan de Katelijnepoort in Brugge. Een echt volkscafé, waar ook de West-Vlaamse fanclub van Willy Sommers was ingericht. Ik ging toen vaak mee met mijn moeder naar optredens – ik was een jaar of negen, denk ik – en vanuit het café werden er ook regelmatig bussen ingelegd naar verjaardagsconcerten en bals. Ik volgde later een fotografiecursus. Ik nam steeds vaker foto’s na de optredens aan de fanstand, en zo heb ik gaandeweg steeds meer taakjes op mij genomen, van de micro klaarleggen tot de parking regelen. Soms rijden we ook samen, en pik ik hem op. Ik mis geen enkel optreden op een jaar, en doe al snel 40.000 kilometer. Vrijwillig, ja. Maar voor mij is dat een soort hobby, en ik doe dat uit vriendschap en sympathie. Ik beschouw Willy als familie, als een soort broer, ja. Zo kan je het het best omschrijven.”
Volle zomer
Voor Annie is de combo pittig. “Ik heb in die 38 jaar nooit een dag verlet genomen voor optredens. Soms werkte ik ‘s morgens wat extra om op tijd te kunnen stoppen, en het is nog gebeurd dat ik na een optreden meteen in mijn werkbroek schoot. Dat ga ik niet missen”, lacht Annie. “Nu is er wat tijd om het meer op het gemak te doen. Maar vervelen zit er niet in, nee. Komende zomer zit al helemaal vol met optredens. Iedereen die mij kent weet dat ik goed bevriend ben met Willy, maar dat hij mij – samen met Cindy – zou komen uitwuiven, had ik écht niet verwacht!”
The post Al bijna 40 jaar rechterhand en persoonlijke assistente: postbode Annie (62) uit Sijsele op laatste werkdag verrast door Willy Sommers is provided by KW.be.
