“Maar waaro-ho-hooom?” Het is een van die eindeloze, zalige zomeravonden thuis in de tuin wanneer mijn jongste zoon deze vraag stelt. Weent, eigenlijk, want hij heeft net de boodschap gekregen dat de avond dus niét eindeloos is en zijn bedje op hem wacht. Hij zet zich schrap om aan een lange onderhandelingsronde te beginnen, maar ik ben onverbiddelijk. Tanden poetsen en onder de dekens, kerel. Morgen is er een nieuwe dag. Aan de ontbijttafel daags nadien heeft hij nog een vraag: “Papa, wanneer mag ik eens de papa zijn en de regels bepalen?”
The post OPINIE – Zelfs een kind voelt aan dat je niet zomaar de regels voor jezelf bepaalt: “En toch is er nu een nieuw achterpoortje ontdekt voor politici” is provided by KW.be.
