De voorbije dagen stond in dierenopvangcentrum De Zonnegloed in Vleteren alles even in het teken van wasbeer Arno. Het diertje bleek een gebroken dijbeen te hebben. “Arno werd intussen geopereerd en de breuk werd netjes vastgezet. Hij verblijft nu in de ziekenboeg, waar rust het sleutelwoord is”, zegt verzorger Thibo.
“De normaal zo atletische klimmer mankte plots met zijn rechterachterpoot. Dat viel meteen op”, vertelt verzorger Thibo. “Arno is meestal voortdurend in beweging, dus als hij anders loopt, weten we dat er iets niet klopt.” Na observatie en het nemen van foto’s werd duidelijk wat er aan de hand was: Arno had zijn dijbeen gebroken. “Hoe dat precies gebeurd is, blijft een vraagteken. Dat is vaak zo bij dieren,” zegt Thibo. “Je ziet het gevolg, maar niet het moment zelf.”
“Voorlopig moet hij het rustiger aan doen, maar als alles goed blijft gaan, kan hij stap voor stap herstellen”
Operatie
“Arno werd intussen geopereerd en de breuk werd netjes vastgezet. Hij verblijft nu in de ziekenboeg, waar rust het sleutelwoord is. Weinig bewegen en vooral niet klimmen, geen evidente opdracht voor een dier dat normaal overal op en over kruipt. Hij krijgt antibiotica en pijnstilling, en wordt nauw opgevolgd door de verzorgers.”
Een extra uitdaging bij wasberen is de medicatie. “Wanneer ze tijdelijk van hun groep gescheiden zitten, gebeurt het soms dat ze hun medicatie niet willen nemen”, legt Thibo uit. “Dan moeten wij creatief zijn. In Arno’s geval bleken druiven en eieren de oplossing. Daar kunnen we hem wél voor motiveren.”
Sociaal
“Hoewel wasberen in het wild geen sociale dieren zijn, doen ze het in gevangenschap vaak verrassend goed samen. Dat maakt het voor Arno misschien net iets lastiger om nu even apart te zitten, maar het is nodig voor zijn herstel.” Arno zelf is een schuwe, maar erg nieuwsgierige wasbeer. Hij houdt graag wat afstand, maar volgt alles aandachtig. “Je kan Arno herkennen aan zijn slanke bouw en zijn donkergrijze vacht. Hij heeft een vrij fijn gezichtje, met een groot wit masker en daartussen wat zwart. Dat maakt hem heel herkenbaar.”
Normaal is Arno bijna altijd buiten te vinden. “95 procent van de tijd zit hij in het buitenverblijf. Hij slaapt vaak hoog, op een balk tegen het plafond. Binnen zie je hem maar af en toe. Voorlopig moet hij het rustiger aan doen, maar als alles goed blijft gaan, kan hij stap voor stap herstellen. Bij De Zonnegloed volgen de verzorgers hem dag na dag op. Met veel geduld, zorg, en af en toe een druif.”
The post Wasbeer Arno breekt poot in Sanctuary De Zonnegloed: “Breuk werd operatief netjes vastgezet” is provided by KW.be.
