Door de verplichte zwangerschapsrust van Melissa Depraetere verliest onze provincie een stem in de Vlaamse regering. Maar geen nood: ook haar tijdelijke vervanger heeft stevige West-Vlaamse wortels. “Je kan de West-Vlaming uit West-Vlaanderen halen, maar West-Vlaanderen nooit uit de West-Vlaming”, zegt interim-minister Hans Bonte.
Hij zag het levenslicht in Kortrijk, groeide op in Ingelmunster en belandde na omzwervingen in Sint-Jans-Molenbeek en Aalst in Vilvoorde, waar hij van 2013 tot 2024 burgemeester was. Maar, zo zegt Hans Bonte (64): “Je kan de West-Vlaming uit West-Vlaanderen halen, maar West-Vlaanderen nooit uit de West-Vlaming. Ik blijf in min èrte altijd met mijn geboortegrond verbonden. Waar ik ook mag wonen.”
Dat Bonte het in de herfst van zijn indrukwekkende politieke carrière nog tot Vlaams minister schopt, was ook voor hem zelf een verrassing.
“Ik had hier echt geen rekening meer mee gehouden”, geeft hij toe. “Maar toen Melissa en Conner (Rousseau, red.) me half december een eerste keer polsten, had ik meteen oren naar hun voorstel. Bedoeling was om pas rond de paasvakantie Melissa te vervangen, maar de medische situatie heeft alles wat vervroegd.”
Heeft u meteen ingestemd toen u de vraag opnieuw kreeg?
(knikt) “Ik heb het eerst even met mijn echtgenote besproken, want een ministerschap – ook al is het tijdelijk – heeft natuurlijk een impact op ons gezin. Maar daarna heb ik volmondig ja gezegd. Ik beschouw dit als een enorme eer en een grote blijk van vertrouwen.”
Je kan mij uit West-Vlaanderen halen, maar ik blijf West-Vlaming in hart en nieren”
U bent 25 jaar Kamerlid geweest, was gemeenteraadslid, schepen, OCMW-voorzitter, burgemeester en Vlaams parlementslid. Beschouwt u deze stap als de bekroning van uw politieke loopbaan?
“Politiek is erg onvoorspelbaar en deze kans had ik echt niet zien aankomen. Ergens is dit wel een kers op de taart, ja. Het is een laat cadeau met de nodige complexiteit, maar ik hou van uitdagingen. Ik start met veel goesting aan deze opdracht en word vanuit het kabinet, de partij en haar medewerkers zeer goed ondersteund. Bovendien zit ik al een jaar naast Melissa in de commissie die haar dossiers behandelt. De materie is me dus allesbehalve vreemd.”
U woont al 31 jaar in Vilvoorde, maar heeft u het gevoel dat u ook West-Vlaanderen vertegenwoordigt?
“Sowieso. Er liggen ook enkele belangrijke dossiers voor West-Vlaanderen op tafel. Zowel op vlak van koopkracht, onderwijs als welzijn. Er moeten extra middelen naar de West-Vlaamse hogescholen vloeien, zodat jongeren in eigen provincie alle studiekansen krijgen. En na hun studies in de eigen regio aan de slag gaan. Alleen zou kan je de brain drain een halt toeroepen. Ik ben ook van plan om me over de energiefactuur te buigen, want die is voor West-Vlamingen een pak hoger dan elders. Met zes jaar als ondervoorzitter van Fluvius op de teller heb ik op dat vlak de nodige kennis. En ook het openbaar vervoer moet beter. West-Vlaanderen telt nog te veel blinde vlekken. Daarvan is de Westhoek de exponent. Ik neem ook Melissa’s taken als vice-minister-president over. Zo heb ik ook zicht op het brede plaatje.”
Melissa Depraetere uitte in het verleden meermaals haar frustratie dat er te veel Vlaamse middelen naar Antwerpen vloeien. Deelt u die mening?
“Ik ben een echte socialist en pleit dus voor een evenwichtige verdeling. Ook in Vlaams-Brabant maken we diezelfde bedenking. West-Vlaanderen heeft enkele grote uitdagingen in het verschiet. Betaalbaar wonen, waterhuishouding, Ventilus… Daar moeten de nodige fondsen voor beschikbaar gemaakt worden. Ik zal ook de koopkracht van de West-Vlaming mijn stinkende best doen.”
“Melissa en ik delen dezelfde visie. Mijn doel is om ervoor te zorgen dat we bij haar terugkeer verder zullen staan dan dat ze verwacht had”
Zal u ook de kans krijgen om uw eigen accenten te leggen?
“Als ik Melissa een dienst wil bewijzen, dan is dat door te zorgen dat alle grote beslissingen die ze nam, correct uitgevoerd zullen worden en dat alle plannen die in de pijplijn zaten, vooruitgang boeken. Maar uiteraard zal het meer zijn dan louter op de winkel passen. Melissa en ik delen dezelfde visie, we weten waar we naartoe willen. Mijn doel is om ervoor te zorgen dat we bij haar terugkeer verder zullen staan dan dat ze verwacht had.”
Waar heeft u de politieke microbe eigenlijk opgedaan?
“Ik ben in 1985 als sociaal werker in Sint-Jans-Molenbeek gestart en daar ben ik pas écht socialist geworden. Ik zag er met eigen ogen dat je wieg bepaalt welke kansen je in het leven krijgt. Tegen die ongelijkheid ben ik al mijn hele politieke leven aan het strijden. Maar de allereerste zaadjes zijn in het Jeugdhuis Kontrabas in Ingelmunster gelegd. Op mijn zestiende zat ik er in de raad van bestuur en ging ik mee betogen tegen een toenmalig bedrijf dat kankerverwekkende producten maakte. We namen ook deel aan de jongerenmarsen tegen de kernraketten. Daar heb ik het inzicht verworven dat je door samen te werken heel veel kan bereiken, hoe verschillend de karakters ook zijn.”
Misschien moet u als Vlaams minister van Jeugd uw oude jeugdhuis eens met een bezoekje vereren?
(met fonkelende ogen) “Daar zeg je zoiets. Ik zal er zeker werk van maken, want die plek betekent nog altijd heel veel voor me.”
In welk soort gezin bent u opgegroeid?
“In een warm nest. Mijn papa Frans was arbeider bij een wegenbouwer en haalde ook vuilnis op. Mama Vera hielp mee in het café van haar ouders. Samen met mijn broer Joost woonden we in een sociale woning en de buurt was ons speelplein. We waren altijd onder de mensen. Dat sociale voelende heb ik van thuis meegekregen.”
De kiem voor mijn politieke microbe ligt in Jeugdhuis Kontrabas in Ingelmunster. Daar heb ik me voor het eerst geëngageerd”
Keert u nog vaak terug naar uw geboortestreek?
“Te weinig. Met mijn jeugdvrienden heb ik nog altijd een hechte band en we spreken regelmatig eens af. Maar nu onze ouders er niet meer zijn, is de fysieke link met Ingelmunster wat weg. Al blijft het keer op keer een trip down memory lane. Ik ben trouwens grote fan van Jelle Denturck van Dressed Like Boys. Zijn papa Hein is een goeie vriend en zijn opa heeft ons voormalig stamcafé, de Ingelpub, gerund. Ik ben van plan om naar de MIA’s te gaan, want ik wil hem absoluut feliciteren.”
Uw broer Joost is uitgegroeid tot de bekendste straathoekwerker van het land en zetelde in Kortrijk even in de gemeenteraad. Heeft hij u al advies gegeven?
(lacht) “Hij was de eerste om zijn broere geluk te wensen. Die raad zal met bakken komen. Joost is mijn beste vriend, maar ook een goeie sparringpartner. We kunnen intens discussiëren, we hebben allebei een nogal gefundeerde mening. Ons karakter is verschillend, maar we hebben één grote gelijkenis: we zien allebei doodgraag mensen en willen hen helpen.”
“Melissa heeft gezegd ik haar altijd mag bellen als ik een vraag heb. Maar dat ben ik niet van plan. Nu moet ze rust nemen. Veel rust”
En Melissa? Welke goeie raad heeft zij u gegeven?
“Dat ik mijn eigen ding moet doen, er meteen moet in vliegen en me amuseren. En dat ik haar altijd mag bellen als ik een vraag heb. Maar ik ben niet van plan om haar te storen. Nu moet ze rust nemen. Veel rust.”
Hoe kijkt u naar de commotie rond het nieuws dat ze per direct op doktersadvies zwangerschapsrust moest nemen?
“Ik dacht dat ik in 35 jaar politiek een dik olifantenvel had gekweekt, maar die uitlatingen waren ronduit degoutant. Mijn maag keert ervan om. We moeten beseffen dat het om een kleine, maar luide minderheid gaat. De stilzwijgende meerderheid wenst Melissa en haar ongeboren dochtertje alleen maar het beste toe, laat dat duidelijk zijn. Het is nogmaals gebleken dat de klavierridders op sociale media onze samenleving niks bij te brengen hebben.”
U bent pas gestart als minister, maar smaakt dit naar meer? Zien we u bij de verkiezingen van 2029 op een prominente plaats?
“Ik zit lang genoeg in de politiek om te beseffen dat je geen lange termijnplannen mag maken. Je bent van te veel factoren afhankelijk: de verkiezingsuitslag, je gezondheid, de kansen die je krijgt… Eerst op deze missie focussen, daarna zien we wel. Om het met de woorden van mijn politieke buddy Jean-Luc Dehaene te stellen: de problemen oplossen wanneer ze zich stellen.”
Tot slot: hoe zal u na een drukke dag als Vlaams minister stoom aflaten?
“Ik wil proberen om 1 tot 2 keer per week te padellen, want daar kan ik echt van genieten. Daarnaast hoop ik ook af en toe een match van Club Brugge in het stadion mee te pikken. En ik ben sinds een jaartje ook de trotse opa van Marcelle, ons eerste kleinkind. Als ik met haar speel, vergeet ik even de hele wereld. Ook de politiek.”
Carl Devos: “Niet zeker dat zijn focus zó op West-Vlaanderen zal liggen”
UGent-politicoloog Carl Devos vindt Hans Bonte de juiste keuze. “Een man met zeer veel ervaring, volledig ingewerkt in zijn bevoegdheden en hij weet perfect hoe het politieke wereldje werkt. Maar ik durf niet stellen dat zijn focus zó hard op West-Vlaanderen zal liggen. Akkoord, zijn roots zijn in Ingelmunster te vinden, maar zijn kieskring is Vlaams-Brabant. Daar ligt ook zijn electoraal gewicht. Voor West-Vlaanderen was een interim-minister uit eigen provincie misschien een betere zaak, maar aan de andere kant zal Hans zijn afkomst altijd wel een rol spelen. Afwachten hoe het loopt. Eén iets ben ik wél zeker: dankzij het politieke beest in hem zal hij zich van bij de eerste minuut volledig smijten.”
The post “Ik zal ook voor de West-Vlaming mijn stinkende best doen”: roots van interim-minister Hans Bonte (64) liggen in onze provincie is provided by KW.be.
