Al meer dan twintig jaar vangt Nathalia Dejonckhere (57) in Lauwe Spaanse windhonden, Galgo’s, op. Het gaat om honden die in Spanje worden ingezet voor jacht en wedstrijden en die vaak worden afgedankt zodra ze niet meer presteren. Bij Nathalia krijgen ze medische zorg, rust en een vaste plek voor de rest van hun leven. “Dit is geen vrijwilligerswerk. Dit is mijn leven”, klinkt het alvast bij Nathalia.
Nog voor je aanbelt, weet je het al. Aan de gevel hangt een groot bord: hier wonen honden. Op het raam prijkt een sticker van een windhond. De brandweer en het stadsbestuur zijn op de hoogte. Binnen opent Nathalia de deur. Rond haar benen schuifelen slanke silhouetten. Tien verlegen Spaanse windhonden, beter bekend als Galgo’s, allemaal gered uit Spanje. “Kom maar binnen”, lacht ze. “Ze doen niets hoor. Ze willen gewoon dichtbij zijn.”
Afgedankt in Spanje
Sinds 2004 stellen Nathalia en haar echtgenoot Jean-Luc hun huis en hart open voor Galgo’s. Hun engagement begon toevallig, eind 2003, in een boetiek in Roeselare. “Er stond een dame met een geadopteerde windhond”, vertelt Nathalia. “Ik zei dat ik hem mooi vond, en kreeg meteen het hele verhaal te horen. Over honden die worden gebruikt voor jacht en rennen en worden afgedankt zodra ze niet meer presteren.”
Wat ze hoorde, liet haar niet meer los. “Mijn hart bloedde. Die honden hebben een kort en ongelukkig leven. Ze leven in kennels, worden opgejaagd op de renbaan en vaak volgestopt met pepmiddelen. En als ze niet meer nuttig zijn, worden ze op gruwelijke manieren gedood of gemarteld. Opgehangen, geslagen, meegesleurd achter een auto,… Ik stond perplex.”
Levensmissie
Via Galgo Save Belgium adopteerde Nathalia in 2004 haar eerste windhond. “Hij was pas drie jaar, maar mager en uitgeput. Voor de eigenaars telt maar één ding: geld.” Vandaag, meer dan twintig jaar later, heeft ze al meer dan tien Galgo’s gered.
“Deze honden redden, is echt een levensmissie geworden voor mij. Ze zijn zoals mijn kindjes”, zegt ze en kijkt met een tedere blik naar haar honden. “Het opvangen en zorgen voor de honden is vooral mijn passie, maar zonder Jean-Luc zou het niet lukken. We doen het samen.”
De zorg is intens en dagelijks. “Ik ben constant bezig met hen. Wandelen, verzorgen, wassen, eten maken. Alles in mijn huis moet wasbaar zijn. Elke week gaat alles in de machine. Maar ze krijgen alles. Hier zijn het prinsen en prinsessen.”
Harde realiteit
De realiteit in Spanje blijft hard. Galgo’s worden nog steeds ingezet door jagers en voor wedstrijden. Wie te oud of te traag wordt – vaak al rond twee of drie jaar – is overbodig. “Er bestaat zelfs een martelpraktijk die ze ‘pianotrippelen’ noemen”, vertelt Nathalia. “De hond wordt opgehangen zodat hij met zijn tenen nog net de grond raakt. Urenlang vecht hij om recht te blijven, tot hij uitgeput stikt. Dat is onmenselijk.”
Toch ziet Nathalia ook kleine tekenen van verandering. “Jongere jagers brengen honden vaker zelf naar asielen. Dat is een goede evolutie. Maar zolang men blijft kweken, zal het probleem blijven bestaan.”
Zorg, tijd en toewijding
De adoptieprocedure bij Galgo Save Belgium is bewust streng. “Dat moet ook. Deze honden zijn getraumatiseerd. Ze hebben rust, tijd en liefde nodig.” En dat is precies wat Nathalia hen geeft. “Ik praat elke dag tegen hen. Ik ben altijd bij hen. Dit is geen opoffering. Dit is wie ik ben.” De honden worden in Spanje opgehaald, gechipt en gesteriliseerd of gecastreerd. “Er wordt ook gecontroleerd of alles goed gaat in het nieuwe gezin.”
De eerste periode na adoptie is vaak moeilijk. “De meeste honden zijn bang van alles: geluiden, bewegingen, mensen – voornamelijk mannen – maar na verloop van tijd zie je iets veranderen. Alsof ze beseffen: hier ben ik veilig.”
Adoptie en steun
Naast de dagelijkse zorg helpt Nathalia ook fondsen inzamelen. Samen met Jean-Luc verkoopt ze hondenbedden en kussens voor Galgo’s. De opbrengst gaat naar de werking van Galgo Save Belgium en asielen in Spanje. Daarnaast zijn er wandelingen en verkoopacties. Ook lokale steun speelt daarbij een rol. “Alles wat we doen, is om die honden daar te helpen”, besluit Nathalia. “Alle steun én elke euro telt.”
Informatie over adoptie, opvang en steunacties is te vinden via www.galgosavebelgium.be.
The post Nathalia (57) vangt al twintig jaar mishandelde Galgo’s op: “Dit is geen hobby, maar mijn leven” is provided by KW.be.
