De 29-jarige treinbestuurder Laurens Strubbe stapte eind 2025 uit het leven. Zijn familie luidt nu de alarmbel, want volgens hen gaat het al om de derde zelfdoding op korte tijd bij het depot Brugge-Oostende, waar Laurens werkte. “Treinbestuurders worden onvoldoende begeleid na traumatische gebeurtenissen”, hekelt de familie. Volgens de NMBS worden medewerkers wel degelijk mentaal ondersteund.
Wie met vragen zit over zelfdoding, kan terecht op de Zelfmoordlijn, op het gratis nummer 1813, of op zelfmoordlijn1813.be. Nood aan een gesprek? Dan kan je 24/7 terecht bij Tele-Onthaal op het nummer 106. Je kan ook chatten via www.tele-onthaal.be. Jongeren kunnen terecht bij Awel op telefoonnummer 102, of via chat op awel.be.
Laurens Strubbe (29) stapte op 13 december 2025 uit het leven. Volgens zijn familie leed de jonge treinbestuurder enorm onder de mentale druk van zijn job. Na zijn overlijden nam zijn familie contact op met enkele collega’s van Laurens. “Die bevestigden dat de mentale druk op treinbestuurders groot is en dat zonder structurele hervormingen nieuwe drama’s dreigen”, klinkt het in een brief die de familie van Laurens aan onze redactie bezorgde.
Eén dag begeleiding
“Treinbestuurders worden frequent blootgesteld aan traumatische gebeurtenissen. Het komt regelmatig voor dat personen zelfmoord plegen door voor een trein te springen”, klinkt het nog. “Wanneer dit gebeurt, krijgen treinbestuurders volgens interne bronnen slechts één dag begeleiding, waarna zij opnieuw aan het stuur van de trein moeten plaatsnemen. Wie na een aanrijding langer thuis wil blijven, krijgt wel een attest arbeidsongeval, maar moet zelf naar de huisarts om ziekteverlof aan te vragen. Hoelang iemand thuis mag blijven, hangt af van die arts, en kan sterk verschillen door het stigma rond psychische klachten. Veel bestuurders keren dan ook snel terug naar het werk om problemen met de arbeidsgeneesheer en extra controles te vermijden.”
“In 2025 en de jaren voordien werden Laurens’ verlofaanvragen herhaaldelijk geweigerd”
“Volgens verschillende getuigenissen gebeurt de eerste opvang na een traumatisch incident bovendien door zogenaamde instructeurs – vaak leidinggevenden of managers – die geen psychologische opleiding hebben. Zij regelen praktische zaken zoals een taxirit naar huis en administratie, maar missen kennis over mentale zorg. Bestuurders krijgen tot slot een brochure met contactgegevens van een externe firma, waarna het hun eigen initiatief is om hulp te zoeken.”
Verlof geweigerd
Laurens maakte het twee keer mee dat iemand een wanhoopsdaad pleegde terwijl hij aan het stuur van een trein zat. Zijn familie merkte dat hij daar ernstig onder leed. “Verlofaanvragen worden volgens meerdere getuigen vaak geweigerd, waarbij voorrang wordt gegeven aan medewerkers met een gezin. Alleenstaande treinbestuurders, zoals Laurens, zien hun aanvragen zeer vaak afgekeurd. In 2025 en de jaren voordien werden Laurens zijn verlofaanvragen herhaaldelijk geweigerd”, hekelt zijn familie.
“Treinbestuurders voelen zich financieel gebonden aan de NMBS. Wie het bedrijf wil verlaten vóór tien jaar dienst, moet een onkostenvergoeding betalen”
“Treinbestuurders voelen zich tenslotte ook financieel gebonden aan de NMBS. Wie het bedrijf wil verlaten vóór tien jaar dienst, moet een onkostenvergoeding betalen. In het eerste jaar bedraagt die vergoeding 10.000 euro, waarna het bedrag weliswaar daalt, maar volgens medewerkers nog steeds zwaar doorweegt. Dat maakt het voor werknemers moeilijk om een job te verlaten die hen mentaal schaadt.”
Hulpkanalen
De NMBS betuigt in een reactie op de aantijgingen haar medeleven, maar wil niet ingaan op individuele situaties of persoonlijke dossiers. “Uit respect voor de betrokkenen en voor de privacy van onze medewerkers”, klinkt het.
De vervoersmaatschappij wil wel toelichten hoe ze omgaat met mentale ondersteuning, werkorganisatie en personeelsbeleid. “Het personeel van NMBS, zoals treinbestuurders en treinbegeleiders, kan in hun loopbaan geconfronteerd worden met bijzonder zware en ingrijpende situaties. In de basisopleiding wordt hier aandacht aan besteed door aan te geven hoe men met dergelijke situaties kan omgaan, alsook door het aangeven van de verschillende hulpkanalen. Wanneer zich een ernstig incident voordoet, wordt onmiddellijk opvang voorzien. NMBS beschikt over een netwerk van ongeveer 400 collega’s die specifiek zijn opgeleid om eerste psychosociale opvang te bieden: een luisterend oor, praktische ondersteuning en opvolging in de eerste fase. Daarnaast, en bijkomend, kunnen medewerkers op elk moment rekenen op professionele externe hulp”, klinkt het.
“Wanneer zich een ernstig incident voordoet, wordt onmiddellijk opvang voorzien”
“De voorbije jaren heeft NMBS veel geïnvesteerd in de aanwerving van nieuwe treinbestuurders en treinbegeleiders. Afgelopen jaren hebben we veel operationeel personeel aangeworven, met als doel om het aantal medewerkers op het terrein uit te breiden. Zo geven we ademruimte aan het bestaande personeel. Verlofaanvragen worden steeds beoordeeld binnen een operationele context waarin de continuïteit en veiligheid van het treinverkeer gegarandeerd moet blijven, maar het uitgangspunt blijft dat rust en herstel essentieel zijn voor iedereen.”
“De opleiding tot treinbestuurder is intensief en duurt ongeveer een jaar. Er zijn afspraken wanneer iemand het bedrijf wil verlaten om de continuïteit van het treinverkeer te verzekeren en ons voldoende tijd te geven om nieuwe collega’s op te leiden. Uiteraard blijft het ieders recht om een andere professionele keuze te maken”, klinkt het tot slot.
The post “Mentale druk is te groot”: familie trekt aan alarmbel na zelfdoding van treinbestuurder Laurens (29) is provided by KW.be.
