Elke dag flitsen er zowat 6200 gedachten door ons hoofd. Voor deze tweewekelijkse column kan ik dus telkens putten uit zowat 86.800 gedachten. Pak maar 90.000, want ik lig de jongste maanden nogal wat wakker ’s nachts en die ‘Dry January’ lijkt daar totnutoe nog niet veel aan te helpen.
Werk, hobby’s, vrienden, klusjes, eten en drinken, leven in Tielt … Het flitst allemaal constant door je brein. Zoals de lach van een kind zaterdag bij ‘Het Geheim van Huisnummer 30’, de theaterwandeling van vzw Préparé. Tientallen kinderen trokken door de stad om samen met commissaris Katteklop de moord op meneer Vermeer op te lossen.
“De lach van het kind katapulteerde me naar het Patersbos ergens in de jaren ‘70”
Een van de acht haltes was in mijn vintage-garage in de Ontvangerstraat waar ze bij dr. Kroepoek en zijn eega Julia -acteursduo Geert & Lieve – enkele tips konden lospeuteren. Het jong geweld smulde ervan en het was vooral telkens de lach van die pagadders die me een warm nostalgisch gevoel gaven. De ijskou leek hen niet te deren, de sneeuw evenmin. Geen enkel kind hoorde ik klagen van de lage temperaturen. Puur op kinderlijke adrenaline speurden ze naar de moordenaar.
Het katapulteerde me naar mijn kindertijd ergens in de jaren ’70 toen we met de KSA op de dichtgevroren vijver van het Patersbos aan het ravotten waren. Dat het koud was? Wellicht wel maar dat herinner ik me niet. Wel dat ik door het ijs zakte omdat ik te dicht bij de bomen kwam en dat leider Filip me achteraan op de fiets zo snel mogelijk naar huis bracht. Wedden dat Kroepoek, Katteklop en co van vzw Préparé ooit door de hoofden van deze pagadders zullen flitsen?!
Laten we in 2026 gaan voor meer van die fijne vleeswaren in onze stad! En ik wens jullie meteen ook 6200 fijne gedachten! Maal 365.
The post Dit is 1 van de 90.000 gedachten die ik de voorbije twee weken had is provided by KW.be.
