Willy Dendooven, zoon van de laatste landbouwer op de voormalige Vagevierhoeve, bundelde de geschiedenis van ‘zijn’ hofstede met een handje hulp van heemkundige Roland Verté. Dat leverde het duo nog een aardige verrassing op. “Wij tweeën bleken zelfs een verre familieband te hebben.”
“In mijn zoektocht naar de geschiedenis van de Vagevierhoeve ontmoette ik drie jaar geleden Roland die als archiefdeskundige reeds over heel wat bruikbare informatie bleek te beschikken. We doken samen in archieven, fotoalbums en oude verhalen om de geschiedenis van vijfhonderd jaar Vagevierhoeve op papier te zetten, en wat bleek? Roland en ik delen een verre familieband”, vertelt de 79-jarige Willy Dendooven. Alsof dat nog niet straf genoeg was, bleek dat de voorouders van Roland omstreeks 1664 zelfs eigenaar waren van de Vagevierhoeve. Willy’s voorouders pachtten de hofstede van 1818 tot 1974. “Wat neerkomt op 156 jaar en vier generaties Dendooven”, zegt Willy niet zonder trots. In de jaren 1970 was de zandwinning op het huidige domein Polderwind in volle gang. De hele site zou, met het oog op gezinsrecreatie, door Toerisme Vlaanderen worden opgekocht en in concessie gegeven aan de vzw Gezinsvakantie. Omstreeks 1983 werd er een manege met binnenpiste ingericht die in concessie werd gegeven aan Roger Hautekiet. Anno 2025 wordt de manege uitgebaat door Ann Jacxsens en haar twee dochters.
Lange geschiedenis
Maar het Vagevier heeft dus al een lange geschiedenis die helemaal teruggaat tot de vijftiende eeuw. “In de oudste documenten duikt de naam ‘Ten Vagheviere’ op”, zegt Willy. In 1644 werd de hofstede verkocht aan Jaecques Demaecker – een verre voorzaat van Willy – en na diens overlijden verdeeld onder zijn weduwe en negen kinderen uit drie voorgaande huwelijken. In 1734 werd Jonker Jacques Veranneman, telg van een rijke Brugse familie, de eigenaar en daarop zijn zoon Joseph. In 1798 kwam een deel van de hofstede met de gebouwen dan in handen van Pieter Pollet, Blankenbergs reder en burgemeester. Via het huwelijk van diens dochter Marie ging ze over op notaris Canneel, om uiteindelijk vele jaren – tot aan de verkoop aan Toerisme Vlaanderen in 1974 – in handen van de doktersfamilie Van Steenkiste te blijven. Het overlijden in 1914 van dr. Eugeen Vansteenkiste, hoofdgeneesheer van het Sint-Janshospitaal en gemeenteraadslid in Brugge, bracht daar verandering in: via erfenis werd zijn schoonbroer Paul Vandermersch de nieuwe eigenaar. Hij was financieel directeur van het ‘West Vlaams Gouvernement’. “In 1947 werd de hofstede verdeeld onder vier van zijn tien kinderen”, weet Willy.
Hoeve Het Vagevier werd door de jaren heen verpacht aan diverse landbouwers. “Mattheus Dendooven nam begin negentiende eeuw de hofstede in pacht. Deze ging vervolgens over van vader op zoon, om uiteindelijk uit te komen bij mijn vader Camiel, die in 1974 het landbouwbedrijf stopzette”, zegt Willy. Hijzelf was er thuis van 1946 tot 1970. “Ik speelde hier als buitenkind dikwijls op mezelf, want ik had geen buurjongens om mee te ravotten. Het leven op de boerderij was echter ook hard labeur, vooral wanneer het vlasseizoen eraan kwam.”
Over de naamgeving van de hofstede bestaat volgens Roland Verté wat onduidelijkheid. “Zo lag er nabij de hofstede een veldoven die toebehoorde aan de abdij van Sint-Andries, en naar verluidt zorgde de gloed van de roodgloeiende houtskool ‘s nachts voor spookachtige beelden die aan het Vagevier deden denken”, zegt hij. Een tweede mogelijkheid is dat Zuienkerke destijds onder het rechtsgebied van het Brugse Vrije viel en de familienaam Vanden Vagheviere kwam daar veelvuldig voor.
Het leven op d’hofstee werd ook gekenmerkt door veel persoonlijk drama. “Zo was er in de negentiende eeuw ene Johannes Dendooven die drie vrouwen en dertien kinderen heeft mogen begraven. Lucien Dendooven, de schrijver van Ter Doest, puurde hier later een roman uit die luisterde naar de titel ‘Ja boer, nee boer’”, weet Willy.
Afwijkende schrijfstijl
Om de geschiedenis wat meer kleur te geven, werd het boek opgesteld in een schrijfstijl die afwijkt van het hedendaagse taalgebruik. “Zo hebben we onder meer gebruik gemaakt van oude woorden en schrijfwijzen.” Willy en Roland overhandigden een exemplaar van hun boek aan het gemeentebestuur van Zuienkerke.
The post Willy Dendooven en Roland Verté bundelen 500 jaar vroegere Vagevierhoeve in boekvorm: “Vier generaties Dendooven waren eigenaars” is provided by KW.be.