Wat in 1974 begon als een artistiek experiment van drie creatievelingen, groeide uit tot een toneelvereniging die 50 jaar later nog steeds het Avelgemse culturele leven kleur geeft. Driehoek ’74 kreeg zopas de titel ‘Koninklijke Maatschappij’ toegekend. Een erkenning voor vijf decennia vol poppenspel, toneel, experiment en vooral: samen.
De wieg van Driehoek ’74 stond, zoals bij zoveel culturele initiatieven, in het jeugdwerk. In februari 1974 besloten twee mannen en een vrouw om een eigen poppentheater op te richten. Ze bouwden zelf de handpoppen, ontwierpen hun decors, en verzorgden ook de technische ondersteuning. De ietwat mysterieuze naam ‘Driehoek ’74’ verwees eenvoudigweg naar dat drietal en het oprichtingsjaar.
Van pop tot acteur
In de beginjaren richtte Driehoek ’74 zich expliciet op kinderen. Rond 1979 organiseerde de groep een minifestival voor poppenspel in Avelgem, met een breed programma in scholen en culturele centra. Het initiatief kende veel bijval. De groep groeide en werd technisch steeds professioneler. Ze beschikten op den duur over een uitneembare speelkast van drie meter breed, geluidsinstallatie én eigen belichting, wat voor die tijd geen evidentie was.
Zang
Toch bleef het niet bij poppen. In 1994 startte het project Kleintoneel 94, waarbij 30 kinderen uit de streek via zang, dans en woordspel een theaterervaring opdeden. Het smaakte naar meer. Na enig aftasten ging Driehoek ’74 in 1997 voluit voor volwassenentoneel. De eerste productie Gasten zijn lasten werd opgevoerd in zaal Rubens en was meteen een schot in de roos.
Vanaf dan volgde de ene productie na de andere. Komedie bleek het genre bij uitstek voor het lokale publiek. Stukken als Geen uitkomen met het inkomen en Klachten na achten lokten telkens honderden toeschouwers.
De naam ‘Driehoek ’74’ bleef, maar in 2007, bij de verhuizing naar het splinternieuwe gc Spikkerelle, presenteerde het gezelschap zich onder een nieuwe publieksnaam: Tope Avelgem, dialect voor ‘samen’. Die naam vat mooi samen wat Driehoek ’74 al vijftig jaar drijft: samen een productie maken, samen spelen, samen herinneringen opbouwen.
Verbondenheid
Vandaag brengt Driehoek ’74 (Tope Avelgem) nog steeds twee producties per seizoen: één in november, één in maart. Meestal komedies, want dat is wat het publiek vraagt, maar soms wordt ook buiten de lijntjes gekleurd. Zoals recent, met een Avelgemse parodie op The Full Monty.
De vereniging beperkt zich niet tot het podium. Elk toneelseizoen wordt afgesloten met een zomerbarbecue in het kader van Vlaanderen Feest, er is een nieuwjaarsactiviteit, een medewerkersfeestje na elke productie… Kortom, er wordt ook naast de scène gebouwd aan een warme gemeenschap. Ook gemeentelijke initiatieven worden niet gemeden: van braderieën tot de Feesteworpstoet, de club is zichtbaar en betrokken. In 2015 was Driehoek ’74 zelfs gastheer voor het ledenfeest van Opendoek, de koepelorganisatie voor amateurtheater in Vlaanderen. In 2024, naar aanleiding van het 50-jarig bestaan, trok de vereniging met leden en sympathisanten op jubileumreis naar de Moezelstreek.
Erkenning
De koninklijke titel wordt door de vereniging gezien als een eerbetoon aan iedereen die ooit bijdroeg, maar ook als een extra stimulans. “Het is een mooie erkenning voor het werk dat de voorbije vijftig jaar werd verricht”, zegt de voorzitter. “Maar we hopen ook dat er voldoende opvolging zal blijven om het voortbestaan te garanderen.” En dat is geen loze bekommernis. In 2011 startte de vereniging een eigen jongerentoneelwerking, die tot 2019 elk voorjaar een productie bracht. Vandaag is dat luik niet meer actief, maar jonge spelers worden waar mogelijk geïntegreerd in de volwassenencast.
“We hopen dat er voldoende opvolging zal blijven”
In een tijd waarin het verenigingsleven onder druk staat, toont Driehoek ’74 aan dat samen cultuur maken wél nog werkt. “We willen voorstellingen blijven brengen die betaalbaar en toegankelijk zijn voor iedereen”, klinkt het. De club werkt onder meer met UiTPAS, zodat ook mensen met een financieel kwetsbare achtergrond kunnen deelnemen.
Maar misschien nog belangrijker is wat er intern gebeurt. Iedereen – acteur, technicus, barman, decorbouwer – draagt bij tot het eindresultaat. En daar mag men trots op zijn: “Elke succesvolle voorstelling resulteert uiteindelijk in mondelinge reclame waardoor de medewerkers ‘preus lik veertig’ zijn dat ze hier hun steentje toe bij konden dragen.”
Podiumtrots
Driehoek ’74 is een uniek voorbeeld van hoe een klein cultureel initiatief over de jaren kan uitgroeien tot een gevestigde waarde, met impact op zowel cultuur als gemeenschap. Van een geïmproviseerde poppenkast tot een gevulde zaal in Spikkerelle: de rode draad is steeds dezelfde gebleven. Creativiteit, samenwerking en een flinke scheut Avelgemse volharding.
The post Driehoek ‘74 mag zich voortaan koninklijke maatschappij noemen: “Scheut Avelgemse volharding” is provided by KW.be.
