Cross zit in de genen bij de familie Geerardyn uit Koksijde. Vader Joeri (54) is medewerker bij Team Groen en parcoursbouwer van de Vlaamse Duinencross. Zijn zoon Tristan (14) kreeg de liefde voor de koers met de paplepel mee. De leerling houtbewerking aan het VTI in Veurne nam in december deel aan de cross voor nieuwelingen. “Het is leuk om de liefde voor de koers te delen.”
Joeri Geerardyn heeft zelf een verleden als wielrenner. “Ik koerste tot mijn 22ste. In de winter trainde ik op de piste in Gent en in de zomer koerste ik op de weg. Ik was een sprinter.” 23 jaar geleden begon Joeri voor de gemeente Koksijde te werken, als onderdeel van Team Groen. Een jaar later voegde hij zich bij de organisatie van de Vlaamse Duinencross. “Na het BK in 2018 gaf parcoursbouwer Walter Maes de fakkel door. Sindsdien neem ik die taak op mij. Ik werk samen met vrijwilligers, vaak gepensioneerden, en krijg carte blanche. Het is leuk om mijn eigen ding te kunnen doen, al houd ik er veel slapeloze nachten aan over.”
Hoe heb je de liefde voor de koers aan jouw zoon doorgegeven?
Joeri: “Toen hij zeven, acht jaar was, reed Tristan al zijn eerste wedstrijd bij de miniemen. Hij was zot van een koersfiets. Ik ging in die tijd zelf nog vaak fietsen en dat wilde hij natuurlijk ook.”
Tristan: “Toen de cross bezig was, speelde ik daar als kind. Vooral de duels tussen Wout van Aert en Mathieu van der Poel in het zand van Koksijde blijven me bij. Ik supporter voor Mathieu. Ik probeer hem na te doen wanneer ik een koers rijd. Af en toe val ik aan, maar ik merk dat het almaar moeilijker wordt om weg te rijden. We koersen vaak met een gemiddelde snelheid van 40 km per uur.”
Joeri: “Intussen koerst hij al een paar jaar in competitie. Zijn hoofdbezigheid is de weg. Crossen doet hij enkel om in de winter niet stil te vallen. Vorig jaar won Tristan zes keer bij de 14-jarige aspiranten.”
“Vorig jaar won Tristan zes keer bij de 14-jarige aspiranten”
Tristan: “Ik ben net als mijn vader een sprinter. Klimmen is niet mijn ding. Mijn mooiste herinnering aan vorig jaar is toch wel mijn zege in Rollegem-Kapelle, waar ik Belgisch kampioen Lex Lambrecht versloeg.”
Eind december nam je voor eigen volk deel aan de Duinencross.
Tristan: “Ik was één van de jongste deelnemers bij de nieuwelingen. Het was de eerste keer dat ik in Koksijde croste. Het was lastig en ook niet echt mijn parcours, maar ik vond het een mooie ervaring.”
Joeri: “Het was deze editie een beetje veel voor de kleinere gasten. Waar de volwassenen door het zand konden rijden, moesten zij lopen. Als er in zo’n grote bende met 65 deelnemers eentje afstapt, moet iedereen afstappen. Maar Tristan zat die dag ook op het einde van zijn Latijn. Na afloop van het wegseizoen is hij meteen beginnen te crossen. Hij was niet meer zo fris. Intussen heeft hij enkele weken rust achter de rug. Zijn eerste wedstrijd van 2026 zal hij rijden in Staden.”
Het moet leuk zijn om als vader en zoon de liefde voor de koers te delen.
Joeri: (knikt) “Van der Poel is onze favoriete renner. Tot het voorjaar van 2025 gingen Tristan en ik ook samen trainen. Nu sukkel ik echter met drie hernia’s in de rug, waardoor ik niet meer goed kan fietsen. Ik kan alleen met de elektrische fiets op pad. Waarschijnlijk zal er nog een operatie volgen. Hopelijk is het daarna opnieuw beter.”
“De Duinencross was een mooie ervaring, maar het parcours lag me minder”
Tristan: “Ik train nu vaak met mijn ploeg, CT Houtland-Westkust.”
Joeri: “Altijd alleen fietsen word je ook maar beu.”
Tristan, stel dat je ooit moet kiezen tussen de job van profrenner of parcoursbouwer. Wat verkies je dan?
Tristan: “Dan kies ik toch om renner te worden. (grijnst) Een moeilijke keuze zou dat niet zijn. Maar als ik toch geen prof kan worden, zou parcoursbouwer een mooie tweede keuze zijn. Misschien kan ik het ooit samen met mijn vader doen.”
Joeri: (lacht) “Dat zou leuk zijn. Of het een moeilijke taak is? Zoiets groeit met de jaren. In het begin was het voor mij ook niet zo evident, maar nu mag ik het een routine noemen, eentje met veel slapeloze nachten. Je begint beter een paar weken te vroeg dan dat je je op het einde te veel moet haasten.”
In januari 2028 is er opnieuw een BK in Koksijde. Is dat iets waar jullie naar uitkijken?
Joeri: “Dan ga je junior zijn.”
Tristan: “Ik heb er ook al aan gedacht.”
Joeri: “We zullen zien hoe het uitdraait en hoe Tristan als wielrenner verder evolueert.” (TVB)
The post Tristan (14) en zijn pa Joeri (54) delen een liefde voor de koers: “Profrenner of parcoursbouwer? Dan word ik prof!” is provided by KW.be.
