“Ik ben geen seconde tegen mijn goesting naar mijn werk gekomen”, opent Carl Vyncke. De commissaris heeft er 44 dienstjaren op zitten en mag met pensioen. “Een kans die ik grijp, maar ik besef dat het niet makkelijk zal zijn om los te laten.”
Carl Vyncke is Ieper afkomstig, op zijn 16de ging hij in het leger. “Ik wilde onderofficier worden, na mijn studies daar ben ik tot 1989 bij de militaire politie aan de slag geweest. Maar ik wilde wat dichter bij huis werken en in het leger was dat niet evident.”
Ledigen van de parkeermeters
Dus ging hij bij de Roeselaarse gemeentepolitie aan de slag. “Dat was in 1989, ik volgde ook de politieschool. Waar er nu meer gespecialiseerd gewerkt wordt, moesten wij in die tijd echt van alles doen. Dat ging van het ledigen van de parkeermeters tot het meegaan om vaststellingen te doen, het verkeer regelen…”
Ondertussen was Carl Vyncke al opgeklommen tot inspecteur, in de oude graden van de politie. De eenmaking van de politiediensten zat er aan te komen, dat startte al in 1999 en ging uiteindelijk in 2001 defenitief van start. “In die beginjaren handelden wij alles af binnen de Roeselaarse ring, de Rijkswacht alles wat erbuiten was.”
Motorongeval in de mist
Carl Vyncke was ook de allereerste motard van het Roeselaarse korps. “Dat was een vereiste bij de militaire politie, ik had ook daar mijn rijbewijs gehaald.” Maar aan die carrière als motard kwam abrupt een einde. “In 1996 deden zich twee zware kettingbotsingen voor. In Nazareth verloren enkele mensen het leven, ik was met mijn motor betrokken in de kettingbotsing in Gullegem. Ik heb er een blijvende verlamming aan de rechterkant aan over gehouden.”
Onder leiding van korpschef Curd Neyrinck zette Carl Vyncke zijn carrière verder. “Ik stond eerst in voor de Integrale Kwaliteitszorg, later maakte ik deel uit van HR-management om uiteindelijk in 2014 op de verkeersdienst te komen. Sinds 2004 was ik ook commissaris, in 2006 zijn we van de Botermarkt naar het West Wing Park verhuisd.”
Tien jaar als perswoordvoerder
In 2016 werd Carl Vyncke ook verzocht om het aanspreekpunt te worden voor de pers. “In heb begin sta je daar met argwaan tegenover, maar al snel ervaarde ik dat die persmensen ook gewoon uit zijn op juiste informatie. De samenwerking met de pers verliep dan ook goed, ik heb nooit het gevoel gehad dat men informatie wilde misbruiken.”
Carl, vader van een zoon en opa van drie kleinzonen die in Oost-Vlaanderen wonen, ruilde ondertussen Roeselare voor Izegem als woonplaats. Op 1 februari is hij officieel met pensioen. Vrijdagmiddag is er nog een drink met de collega’s. “Ik ben geen seconde tegen mijn goesting naar het werk gekomen. De job is uiteraard veranderd door de jaren heen. Vroeger hadden we bijvoorbeeld ook veel meer dodelijke ongevallen, dat is nu gelukkig een pak minder. In totaal heb ik nu 44 dienstjaren op de teller. Ik kon nog doorgewerkt hebben, maar nu krijg ik de kans om met pensioen te gaan en die grijp ik.”
Sporten en reizen
Al beseft de commissaris dat hij het misschien niet makkelijk zal kunnen loslaten. “Al die jaren, waarvan 37 bij de Roeselaarse politie, stond je op de eerste rij als er iets gebeurde. Ik zal moeten aanpassen, maar dat zal wel lukken. Ik blijf verder sporten, wekelijks loop ik tussen de 60 en 65 kilometer. Verder gaan we graag fietsen en wandelen. En mijn vrouw houdt van Azië, dus reizen we ook vaak naar daar. En ook een weekendje weg zal er wel af en toe bij zijn”, besluit hij;
The post Commissaris Carl Vyncke (60) vanaf 1 februari met pensioen: “Ik was de eerste motard bij het Roeselaarse korps” is provided by KW.be.
