Ondanks de diefstal van hun nieuwe sari’s en een vergeefse oproep tot de dader stonden Sivapriya (26) en Athulya (36) tijdens hun proclamatie te stralen tussen Vlaamse verpleegkundigen in traditionele Indische kledij. “Oude gewaden, maar het belangrijkste is dat we onze droom waarmaken.”
De nieuwe sari’s voor twee Indische vrouwen gingen de voorbije dagen over de tongen in de Westhoek. Sivapriya Madhu (26) en Athulya Karunakaran Nambiar (36) kwamen een jaar geleden in Poperinge wonen voor Aurora, een project dat focust op de rekrutering en opleiding van Indische verpleegkundigen voor de Belgische gezondheidszorg. Voor hun proclamatie kregen ze van familie uit India enkele sari’s toegestuurd, traditionele gewaden voor plechtige momenten. Bij de levering aan hun huurhuisje in de Poperingse binnenstad ging het mis.
Diefstal
Het pakket met sari’s, sieraden en kleinoden met grote emotionele en geldelijke waarde bleek wel degelijk afgezet aan de voordeur, maar er werd niet aangebeld en het pakket raakte spoorloos. “Een diefstal”, concludeerden de vrouwen die de dader nog probeerde te overhalen met een publieke oproep. “Je mag het Indisch eten houden”, klonk het met een kwinkslag. “Maak geen gordijnen van de sari’s. We willen ze tijdig terug voor onze proclamatie.”
Droom
De dief kwam niet tot inkeer. Sivapriya en Athulya lieten het afgelopen woensdagavond niet aan hun hart komen. Ze straalden tijdens hun proclamatie met andere kersverse Vlaamse verpleegkundigen en Aurora-afgestudeerden in de aula van de Oudenaardse campus van het Instituut voor Verpleegkunde. Net als hun Indische studiegenoten stonden de twee vrouwen er te pronken in een sari. “Nee, niet onze nieuwe, het gaat om oude gewaden die we eerder al mee hadden van thuis”, reageerden ze net na de overhandiging van hun diploma. “Ach, het belangrijkste is dat we afgestudeerd zijn en hier onze droom waarmaken.”
Woonzorgcentrum
Het duo leerde mekaar kennen tijdens een taalcursus en vond daarna een plek voor cohousing in een uithoek van ons land. Het hield hen niet tegen telkens een slordige zeventig kilometer te sporen naar Oudenaarde voor hun opleiding tot Vlaamse verpleegkundige.
Deze vrouwen doen grote opofferingen om de Vlaamse zorgsector uit de nood te helpen
“We voelen ons erg blij”, reageert Athulya die haar echtgenoot en tweeling van zes achterliet in India. “Ik kijk uit naar de hereniging met mijn man”, zegt Sivapriya. “Ik start nu de procedure om hem naar België te halen.” De twee zullen de komende jaren werken in het Poperingse woonzorgcentrum Onze-Lieve-Vrouw Gasthuis en willen in ons land een leven opbouwen. “Dus aan de dief: onze sari’s blijven welkom.”
Tijdens de proclamatie kregen ze een totem toebedeeld. Sivapriya is een ‘bloeiende lotus’. “Aanvankelijk bedeesd, maar stilaan prachtig open gebloeid”, klonk het. “Ze zet zich hard in en maakte een mooie evolutie, zowel in de lessen als op stage. Gevat, zacht en vol potentieel.”
Bezorgde mama
Athulya is een ‘vrolijke danser’. “Vrolijk, enthousiast en met het hart op de tong. Achter haar soms stuurse blik schuilt een warme, levendige vrouw, een bezorgde mama met een passie voor dans. Haar uitstap naar Parijs deed haar letterlijk en figuurlijk zweven.”
Sivapriya, Athulya en hun landgenoten uit het Aurora-project werden overladen met lof. “Deze vrouwen doen grote opofferingen om de Vlaamse zorgsector uit de nood te helpen”, speechten docenten en directie in Oudenaarde. “Ze lieten hun moederland, familie, cultuur en klimaat achter, moesten een nieuwe taal leren, stages doen, studeren en heel wat papieren in orde krijgen. Deze groep draagt niet alleen kennis mee, maar ook een rijke cultuur.” Op het einde van de proclamatie brachten de Indische vrouwen trots een groepszang. “Een eerbetoon aan hun roots en aan wie ze zijn, de helden die anderen zien, horen en ondersteunen op het kwetsbaarste moment in hun leven.” (TP)
The post Ondanks diefstal stralen Indische vrouwen op Vlaamse proclamatie: “In oude gewaden, maar we maken onze droom waar” is provided by KW.be.
