Om haar te herinneren als directeur van kleuterschool ’t Augustijntje moet je ondertussen al de dertig gepasseerd zijn, maar Josee Outtier bleef na haar schoolcarrière niet stilzitten. Ze werd nog reisleider en stadsgids en sinds een drietal jaar maakt ze ook het mooie weer in heemkring Iepers Kwartier. “Ik wil het verhaal van Ieper doorvertellen”, vertelt ze.
Hoe zou je jouw band met Ieper omschrijven?
“Heel sterk, want ik hou echt van Ieper. Mijn liefde voor de stad is begonnen in het zesde leerjaar. Wij hadden een vak met als titel ‘Geen rijker kroon dan eigen schoon’, waarbij we doorheen het schooljaar wandelden door Ieper met uitleg bij de belangrijkste gebouwen, de geschiedenis… Dat is altijd blijven hangen en na mijn schoolcarrière ben ik dan ook stadsgids van Ieper geworden. Ik wilde graag het verhaal over Ieper – en de ruimere regio – doorvertellen.”
Wat is je mooiste jeugdherinnering aan Ieper?
“Als kind gingen we heel veel naar de Last Post. We waren met zes kinderen thuis en televisie bestond nog niet. Mijn vader had een klein volkstuintje op de vestingen waar hij na zijn werk ging tuinieren. Wij gingen omstreeks 20 uur met mama naar het tuintje van papa om dan samen via de vestingen naar de Menenpoort te gaan voor de Last Post. Er stonden toen amper tien tot twintig mensen, hoogstens. Onze buurman Daniël Demey was bovendien een van de klaroeners.”
En je favoriete plek?
“Ik woon hier aan de Bellewaerdebeek. Het is hier heel rustig. We gaan vaak wandelen op het pad langs de beek. De keren dat ik met de kinderen de eendjes in de beek brood heb gegeven, zijn niet te tellen.”
Welke lokale horecazaak raad je iedereen aan?
“Er zijn veel goeie horecazaken in Ieper. Als ik op zondagnamiddag een toertje wandel, dan ga ik graag naar de Grote Markt, vooral om naar de passanten te kijken en mensen van vroeger tegen te komen. Waar ik ook heel graag ga eten zonder franjes is in St.-Christophe langs de Poperingseweg. Ook Ariane is een aanrader als je met vrienden wil tafelen. Ik eet dan het liefst rosbief of paling, gerechten die ik thuis niet kan maken.”
En om te shoppen?
“Ik koop nooit online, uit principe. Misschien zwem ik dan tegen de stroom in. Ik ga ook nooit naar de supermarkt om vlees of brood te kopen, dat doe ik sowieso altijd bij de echte beenhouwer of bij de echte bakker.”
Wat is er het meest veranderd in Ieper sinds je jeugd?
“Het verkeer is véél drukker geworden. Mijn kinderen zijn altijd te voet naar school gegaan. Dat kan je je vandaag niet meer inbeelden. Al vind ik dat ze niet te veel uit de stad moeten trekken. Het stadhuis is al vertrokken naar Ter Waarde en nu willen ze ook de scholen uit het centrum halen. Ik vind dat geen goede zaak. Er mag wel een beetje beweging zijn in de stad.”
“Dat de burcht weer werd bedolven onder beton, deed pijn aan het hart”
Wat zou je graag anders zien?
“De burcht had behouden moeten blijven! Dat dat weer werd bedolven onder beton, deed pijn aan het hart. Minister Weyts kwam hier meteen vertellen dat er geen geld was, maar er is wel geld voor Antwerpen. Terwijl het een van de oudste gebouwen van Vlaanderen is. Het moet zijn dat het echt leeft bij de mensen, want er was heel veel belangstelling voor het artikel over de burcht in ons tijdschrift Iepers Kwartier. We hebben zelfs honderd exemplaren bij moeten drukken. Er hebben zich ook al meer dan honderd mensen ingeschreven voor de lezing van Metaalstrijd die we met Iepers Kwartier organiseren in Het Perron. Die gaat over de metalen artefacten die gevonden werden op de site van de burcht.”
Als je één ding mocht realiseren voor Ieper, wat zou dat zijn?
“Ik vind wel dat er al heel veel te doen is in Ieper. De mensen klagen soms dat de stad dan weer afgesloten is voor verkeer, maar dat moet je erbij nemen. Ik ben ook vijftien jaar – tot corona – vrijwilliger geweest bij dienstencentrum De Kersekorf. Ik organiseerde elke maand een dagreis en verschillende keren een driedaagse voor de mensen die misschien niet zo breed hadden. Dat was een mooi initiatief.”
Welke persoon of vereniging verdient volgens jou meer erkenning?
“Ik vind dat Ieper te weinig aandacht heeft voor zijn cultuur. Het gaat allemaal over de Menenpoort en de Lakenhallen, maar er is zoveel meer. Met het Iepers Kwartier willen wij die vergeten plaatsjes oprakelen. Zo heb ik eens een artikel geschreven over de steenbakkerijen in Ieper. Na de Eerste Wereldoorlog was er immers een grote nood aan bakstenen. Dat is allemaal verdwenen, maar de oudere mensen herinneren zich dat nog.”
Ben je blij hier oud te kunnen worden?
“Zeker. Ik heb nog nooit overwogen om te verhuizen. Mijn familie woont hier ook en dat is het hoogste goed. Ik blijf dus zeker in Ieper!”
Schooldirecteur, gids en reisleider
Josee Outtier werd geboren in Nieuwkerke op 20 december 1948. Op haar achtste verhuisde ze naar Ieper met haar ouders. Ze is getrouwd met gewezen leraar Johan Depover, die afkomstig is van Merkem. Het koppelde trouwde in 1971. Er zijn vier kinderen: Diederik, Nicolas, Dominiek en Gwendolien. Er zijn ondertussen ook al acht kleinkinderen.
School liep Josee in Heilige Familie, Immaculata en Lyceum. Op haar vijftiende ging ze naar de Normaalschool in Tielt. Meteen na haar studies op haar 19 jaar kon ze aan de slag als kleuterjuf in ’t Augustijntje. Daar heeft ze uiteindelijk 36 jaar gewerkt, waarvan 26 jaar als directeur. Ze ging met pensioen in 2004. Daarna werkte ze nog 15 jaar als gids en reisleider. Ze stopte tijdens de coronaperiode. Ondertussen is Josee al ongeveer drie jaar bestuurslid van heemkundige kring Iepers Kwartier. De rest van haar vrije tijd gaat naar haar familie.
The post Heemkundige en oud-schooldirecteur Josee Outtier (77) is thuis in Ieper: “Dat de scholen zouden verdwijnen uit het centrum, vind ik een spijtige zaak” is provided by KW.be.
