Wie Natuurwerkgroep ‘De Zeekoet’ zegt, zegt Philippe Beeckaert. Op zijn 17de trok Philippe niet naar de uitgaansbuurt, maar naar het vogelasiel in Oostende. Op zijn 19de richtte hij als rechtgeaarde vogelliefhebber de vereniging op waarvan hij 40 jaar later nog altijd voorzitter is. “De opvang van stookolievogels was de aanzet maar vandaag organiseren we jaarlijks meer dan 30 activiteiten.”
“Ik was indertijd lid van de MJA (Mutualiteit voor Jonge Arbeiders), samen met Bart en Maarten De Troyer, de Lams-broers… Een uur voor de maandelijkse MJA-bijeenkomsten, in een snookerzaal langs de Driftweg, organiseerde ik de eerste vergaderingen van de Natuurwerkgroep”, haalt Philippe zich voor de geest. Opdracht van de vereniging was toen vooral hulpeloze stookolievogels redden. “Toen er wat extra (lid)geld in de kas kwam, hebben we voor het eerst nestkastjes aangekocht en weggegeven.”
Philippe, zoon van voormalig socialistisch schepen Roger, besefte al snel dat een milieuvereniging zich best niet beperkt tot vogels spotten op het strand met de spreekwoordelijke drie man en een paardenkop. “Van de politieke campagnes van mijn pa had ik geleerd dat je de aandacht van de Bredenaars moet vasthouden. Dat deden we dan maar met een minigolftornooitje, een kaas- en wijnavond, het Bredens kampioenschap petanque… Vorig jaar organiseerden we 37 activiteiten waarop in totaal meer dan 1.000 mensen afkwamen.” De Zeekoet klokte af op 949 leden en is hiermee een van de grootste verenigingen van Bredene. Philippes aanpak loont ook vandaag nog, zoveel is zeker.
“Mijn opvolging? Ik pieker er soms over. Maar ik ben nog niet weg, hoor”
Ook een reden van het aanhoudende succes van De Zeekoet: de ontembare inzet van zijn voorzitter/stichter. “Ik durf het aantal uren dat ik erin investeer niet te tellen. Maar de Natuurwerkgroep is mijn passie, naast de (lokale) politiek volgen. Ons ledenblad knutsel ik zelf ineen en bezorg ik zoveel mogelijk aan huis met de fiets. Ik reed ooit met de wagen naar Sint-Niklaas om er nestkastjes op te pikken, omdat ze daar een stuk goedkoper waren.” Wat de vraag doet rijzen: wat als Philippe er niet meer is? “Ik pieker er soms over. Laurence kan dan misschien overnemen… En ik heb nog altijd een trouw bestuur, waarop ik kan terugvallen. Nieuwe mensen met nieuwe frisse ideeën zijn trouwens altijd welkom.”
Poelsnip
Wie zich afvraagt of de Natuurwerkgroep tussen de vele randactiviteiten nog tijd heeft voor zijn kerntaak, zieke vogels opvangen, mag op beide oren slapen. “Vorige week nog stond een dame met een poelsnip in een veel te grote kartonnen doos aan onze deur. Het beestje was tegen een raam aangevlogen, maar bleek na een kleine controle gelukkig in orde. In het andere geval waren we ermee richting vogelasiel in Oostende, waarmee we samenwerken, getrokken.”
Een koppel (zwarte) zwanen voor buurgemeente Oudenburg, een natuurreservaatje tussen Spuikom en Noord-Ede (‘dat ter ziele ging’), een natuurparkje voor de Europaschool, bomen voor het Kom op tegen Kankerbos… de Natuurwerkgroep zette de voorbije 40 jaar zijn groene stempel op Bredene en omstreken. “Met dank ook aan onze 43 sponsors. Al zou Laurence ook graag eens gaan eten in een restaurant, dat niet tot onze trouwe geldschieters behoort. Maar voor wat hoort wat. Ik vind het maar normaal dat we iets terugdoen voor wie De Zeekoet genegen is”, besluit Philippe met een knipoog.
Lees hier de verhalen van alle Kraks van 2025
“Het zwembad was een leuke plek om mensen te leren kennen”
Je bent als hoofdredder onderdeel van het meubilair in zwembad Ter Polder. Hoe kijk je uit naar het afscheid?
“Het oude zwembad sluit op 28 maart. Ik weet nu al dat ik tranen met tuiten zal wenen. Ik stond er sinds 1989 als redder. Enkel tijdens de covid-pandemie (ik werd toen tijdelijk animator in wzc Jacky Maes, een heerlijke job) en toen er een lek was in het bad, vond je me hier niet terug.”
Ooit een drenkeling moeten redden?
“In 36 jaar heb ik 20 mensen uit het water gehaald, gelukkig zonder tragische gevolgen. De laatste tijd sta ik wel vaker met de daver op het lijf in het zwembad. Mensen van kleur, nieuwe inwoners of vluchtelingen die in Horizon verblijven, duiken onbezonnen het zwembad in, maar blijken dan niet te kunnen zwemmen. Hen aanspreken is moeilijk, omdat ze vaak geen Nederlands spreken.”
Je babbeltjes met de badgasten zijn legendarisch.
“Luc en Delphine verhuisden vanuit Merchtem naar Bredene en kwamen hier zwemles volgen. Luc had serieuze watervrees. ‘Word lid van De Zeekoet en ik ga je helpen’, grapte ik van aan de badrand. Luc is vandaag ondervoorzitter en een goede vriend… Het zwembad was dé plek om contacten te leggen.”
Philippe Beeckaert
Privé
Philippe Beeckaert (59) is getrouwd met Laurence Decamps (52), die zelfstandig logopediste is. Ze hebben een dochter, Charlotte.
Opleiding/loopbaan
Philippe studeerde aan het Ensorinstituut en werd in 1989 redder in het gemeentelijke zwembad Ter Polder. In 1994 werd hij er hoofdbadmeester.
Vrije tijd
Behalve voorzitter van Natuurwerkgroep De Zeekoet sinds 1985 was hij ook 19 jaar voorzitter van de MINA-raad (milieu- en natuurraad). Hoewel kandidaat om zijn mandaat te verlengen, gaf hij de voorzittershamer deze maand vrijwillig door aan Bart Vandepoele, die in 2025 de Zilveren Zeekoet (een vijfjaarlijkse prijs van de Natuurwerkgroep) won. Philippe is ook een fanatiek volger van de lokale en nationale politiek.
The post Philippe (59) is de Krak van Bredene: “Ik bezorg het ledenblad nog altijd zelf aan huis” is provided by KW.be.
