Wie KV Kortrijk dit seizoen volgt, ziet een club die opnieuw weet waar ze naartoe wil. De degradatie naar 1B werd geen rouwproces, maar een reset. Met een stevige bonus op de concurrentie lijkt promotie bijna binnen. Onze clubwatcher Eli Decruyenaere ziet vijf redenen waarom de Kerels op schema zitten om volgend seizoen opnieuw in 1A te voetballen.
Familieclub
KV Kortrijk stond altijd al bekend als een familieclub, maar dit seizoen wordt dat gevoel sterker dan ooit beleefd. Waar andere tweedeklassers het soms moeten stellen met halfgevulde tribunes, blijft het Guldensporenstadion goed gevuld. Ook op verplaatsing kleuren de bezoekersvakken opvallend rood-wit, waardoor uitmatchen vaak aanvoelen als thuismatchen.
Ook intern klopt het plaatje. Spelers en staf zijn twee handen op één buik en in de wekelijkse interviews valt opvallend vaak het woord ‘familie’. Het is geen toeval: coach Michiel Jonckheere hamerde daar vanaf dag één op. Met succes, want die verbondenheid vertaalt zich in de resultaten.
Vernieuwing op alle fronten
De degradatie werd geen pleister op een open wonde, maar een resetknop. Met Nils Vanneste en Jelle Schelstraete kreeg de sportieve structuur een duidelijke upgrade. De aanstelling van Jonckheere als hoofdcoach paste perfect in dat plaatje: jong, ambitieus en met een helder idee over voetbal.
Ook de spelerskern ging grondig op de schop. Geen lukrake transfers of grote namen om indruk te maken, maar gerichte versterkingen op maat van de Challenger Pro League. Spelers die niet alleen kwaliteit, maar ook honger meebrachten. Dat die aanpak werkt, zie je week na week. Bovendien kijkt de club verder dan het hier en nu. Investeringen in infrastructuur en het oefencomplex tonen dat KV Kortrijk opnieuw vooruitdenkt, en niet enkel bezig is met brandjes blussen.
Comfortabele kloof
Negen punten voorsprong op de dichtste achtervolger: in theorie zou dat voldoende moeten zijn om rustig te slapen. Al leert het voetbal ons dat niets ooit vanzelfsprekend is. Vraag dat maar aan Union, dat twee jaar geleden met een gelijkaardige bonus aan de play-offs begon en alsnog naast de titel greep. Dat het toen Michiel Jonckheere was die bij Club Brugge op de bank zat en in de beslissende fase de titeldroom van Union aan diggelen sloeg, is misschien toeval. Of niet?
KV Kortrijk verloor dit seizoen nooit twee wedstrijden op rij en na elke mindere periode volgde steevast een reactie
Wie weet loopt diezelfde engelbewaarder dit seizoen opnieuw ergens rond aan de zijlijn in Kortrijk. Handig zou het alvast zijn. Of het weer zo uitdraait, zullen we pas aan het einde van het seizoen weten. Zolang alles in het voordeel van de Kerels blijft, zal niemand daar wakker van liggen.
Wat vooral vertrouwen geeft, is niet zozeer de voorsprong, maar de regelmaat. KV Kortrijk verloor dit seizoen nooit twee wedstrijden op rij en na elke mindere periode volgde steevast een reactie. Dat wijst op maturiteit. En laat dat nu net de eigenschap zijn die in een slopende promotiestrijd vaak het verschil maakt.
Thierry Ambrose
Tien goals, negen assists en het seizoen is nog niet eens op kruissnelheid: Thierry Ambrose is dé man van de Challenger Pro League. Hij combineert efficiëntie met flair en kan wedstrijden in zijn eentje doen kantelen. Dat hij niet elke week even nadrukkelijk op het voorplan treedt, hoort nu eenmaal bij het spelletje. Maar wanneer hij er staat, is hij nauwelijks te houden. Vraag dat maar aan Lommel, dat met twee heerlijke goals aan den lijve mocht ondervinden wat Ambrose in zijn mars heeft.
Maar Ambrose is meer dan cijfers. Hij is een leider, ook zonder kapiteinsband. Iemand die het tempo bepaalt, ploegmaats beter maakt en op cruciale momenten verantwoordelijkheid neemt. Wanneer het even moeilijk loopt, is hij vaak degene die de bal opeist.
Zijn aanwezigheid straalt af op de hele ploeg. Jongere spelers trekken zich op aan zijn ervaring, supporters herkennen zich in zijn strijdlust. Dat hij bleef toen anderen misschien een stap hogerop wilden zetten, zegt veel. Mocht er ooit een Kortrijkse Hall of Fame komen, dan is zijn naam nu al met potlood genoteerd.
Brede kern
Meer dan 25 gebruikte spelers: het is een cijfer dat zelfs de coach even deed fronsen. Maar het zegt alles over de breedte van deze kern. In tegenstelling tot sommige concurrenten heeft KV Kortrijk op bijna elke positie een volwaardig alternatief, zonder grote kwaliteitsdaling.
Schorsingen? Blessures? Vormdipjes? Ze worden opgevangen. Dat blijkt ook uit de cijfers: al vijftien verschillende spelers vonden dit seizoen de weg naar doel, het hoogste aantal in de Challenger Pro League. Waar anderen beginnen te puzzelen, kan KV Kortrijk zijn breedte uitspelen. En dat zou wel eens het verschil kunnen maken tussen nét wel of nét niet promoveren.
The post Op promotiekoers: vijf redenen waarom KV Kortrijk volgend seizoen opnieuw in eerste klasse voetbalt is provided by KW.be.
