Eind mei zette hij zijn krabbel onder zijn allereerste contract als hoofdcoach. Enkele maanden later staat Michiel Jonckheere (36) met KV Kortrijk op een zucht van rechtstreekse promotie. Een knalstart die, na de teleurstelling van vorig seizoen, door weinigen werd voorspeld.
Toen KV Kortrijk op 28 mei Michiel Jonckheere voorstelde als nieuwe hoofdtrainer, gingen heel wat wenkbrauwen omhoog. Een ex-speler met een mooie carrière, ja. Maar vooral iemand zonder ervaring als volwaardige T1. De keuze voelde aan als een sprong in het onbekende. Al stond er opvallend genoeg wél al een titel op zijn trainerspalmares. Bijna exact een jaar eerder had Jonckheere immers al even mogen proeven van het grote werk. Tijdens de titelwedstrijd bij Club Brugge nam hij plaats in de dug-out als hoofdcoach, na een schorsing van Nicky Hayen.
De opdracht was eenvoudig: één punt volstond voor de 19de landstitel. Het werd geen hoogstaande wedstrijd, wel eentje met het juiste resultaat. Club speelde gelijk en pakte de titel. Op dat moment nauwelijks meer dan een voetnoot, achteraf een ervaring die Jonckheere voor de rest van zijn carrière meeneemt. In zijn eerste interview als hoofdcoach van KV Kortrijk liet Michiel Jonckheere er geen twijfel over bestaan: de ambitie was groot, het plan duidelijk. Hij koos bewust voor het project van de Veekaa en liet een toekomst bij Club NXT links liggen. Achteraf bekeken bleek dat de juiste beslissing. Terwijl Club NXT intussen helemaal onderaan de rangschikking bengelt, strijden de Kortrijkzanen mee bovenin.
Tactisch vernuft
De eerste training van de kersverse hoofdcoach vond plaats op 23 juni. Wat meteen opviel: dit KV Kortrijk oogde allesbehalve een dood vogeltje. De intensiteit lag hoog, het tempo strak, de scherpte meteen aanwezig. Het Kortrijkse DNA was er precies zoals Jonckheere het graag zag. Amper twee dagen later volgde al de eerste oefenwedstrijd. FC Aalbeke werd zonder pardon met 0-9 opzijgezet, een score die weinig zei over de tegenstand, maar veel over de ingesteldheid. Daarna kende de voorbereiding wisselend succes. Nederlagen tegen onder meer Jong Utrecht, AEK Athene en Club Brugge maakten duidelijk dat niet alles vanzelf zou gaan.
De eerste échte afspraak voor Jonckheere en zijn manschappen volgde tegen de RSCA Futures. Anderlecht liet vijf spelers uit de A-kern afzakken, met Mihajlo Cvetkovi? als meest in het oog springende naam. Kortrijk keek al na een kwartier tegen een achterstand aan, maar de reactie liet niet lang op zich wachten. Vlak voor rust werden de bordjes weer in evenwicht gebracht.
Na de pauze toonde Jonckheere zijn tactisch vernuft. Met de inbreng van Fofana voor Dewaele zette hij de Futures hoger vast en kantelde het wedstrijdbeeld. Gesteund door zo’n 700 supporters – een ongezien aantal in tweede klasse – trokken de Kerels uiteindelijk aan het langste eind. Thierry Ambrose zorgde met zijn tweede van de namiddag voor de verdiende voorsprong, Jellert Van Landschoot legde de wedstrijd in een definitieve plooi met zijn eerste doelpunt voor KV Kortrijk.
Michiel Jonckheere klampt zich niet vast aan een vaste elf, maar ziet zijn kern als één geheel
Het bleek het startschot van een indrukwekkende reeks. Vijf wedstrijden, vijf overwinningen. Vijftien op vijftien, en dat voor het eerst in meer dan tien jaar bij KV Kortrijk. Voor een coach in zijn allereerste job als T1 was het ronduit straf. Toch bleef Jonckheere zichzelf: nuchter, met beide voeten op de grond.
De eerste nederlaag liet opvallend lang op zich wachten. Pas op speeldag negen moest Kortrijk voor het eerst buigen, en dat tegen leider Beveren, dat tot dan toe een perfect rapport kon voorleggen. Het werd een duel op het scherpst van de snee, maar vooral eentje dat de geschiedenisboeken ingaat dankzij een reeks doelpunten waar zelfs de makers niet wisten hoe dit kon. Vooral bij de 0-2 kon niemand zijn ogen geloven. Boris Lambert wilde een lage voorzet onschadelijk maken, maar knalde de bal vol tegen de rug van Christian Brüls. Wat daarna volgde, tartte elke logica: in slow motion dwarrelde de bal in de verste hoek binnen. Zonder twijfel één van de meest bizarre treffers van het Challenger Pro League-seizoen.
Na de pauze bracht Thierry Ambrose opnieuw hoop in de Kortrijkse harten met de aansluitingstreffer. Even leek alles weer mogelijk. Tot het slotakkoord, waarin Beveren opnieuw toesloeg. Net als bij het eerste doelpunt was Margaritha betrokken bij een goal die eigenlijk geen goal had mogen zijn. Zijn schot was volledig mislukt, maar kreeg een onverklaarbare curve mee en verdween alsnog in doel. Kampioenengeluk? Dat oordeel bewaren we voor het einde van het seizoen.
Indrukwekkende cijfers
Was die nederlaag het eerste barstje in het Kortrijkse pantser? Allerminst. De reactie liet niet op zich wachten. De Kerels rechtten meteen de rug en trokken opnieuw een perfecte twaalf op twaalf uit de brand. Daarna werd het parcours even wat hobbeliger met een vier op negen, mede door blessureleed. Opvallend is ook de manier waarop Jonckheere zijn ploeg benadert. Hij klampt zich niet vast aan een vaste elf, maar ziet zijn kern als één geheel. Jong en oud, ervaring en jeugd: iedereen maakt deel uit van hetzelfde verhaal. Dat blijkt ook uit de cijfers. Intussen kregen al 25 verschillende spelers speelminuten dit seizoen. De cijfers spreken boekdelen en onderstrepen het knappe werk van Jonckheere. Met 42 punten op 54 zet hij een voorlopig puntenrecord neer in de geschiedenis van KV Kortrijk. Maar die cijfers vertellen niet het hele verhaal.
De finish is nog niet bereikt, al lijkt het met een comfortabele voorsprong moeilijk mis te lopen
Jonckheere wordt vaak omschreven als een peoplemanager en dat etiket draagt hij met recht en reden. De resultaten van de Veekaa zijn niet alleen het gevolg van wat er op het veld gebeurt, maar ook van de beleving ernaast. Enthousiasme en plezier stralen van de groep af. Geen interview is te veel, altijd met een glimlach en vooral met goesting om te strijden voor de ploeg. Het woord familie valt in quasi elk spelersinterview en dat is precies hoe Jonckheere het voor ogen had.
Als er al een kanttekening te maken valt, dan past die perfect bij zijn profiel. Het jeugdige enthousiasme spat soms van de zijlijn, al blijft het netjes binnen de perken, iets wat je niet van iedereen in de Challenger Pro League kan zeggen. Jonckheere is zich daar zelf maar al te goed van bewust en draait er niet omheen. Wat vaststaat: Jonckheere is bezig aan bijzonder indrukwekkende eerste maanden als hoofdcoach. De finish is nog niet bereikt, al lijkt het met een comfortabele voorsprong moeilijk mis te lopen. Al zeg je dat best niet te luid in zijn buurt.
The post Niemand deed als coach beter in zijn eerste maanden: Michiel Jonckheere beleeft met 42 punten op 54 knalstart bij KV Kortrijk is provided by KW.be.
