Michel Vanden Eynde (65) uit Gistel is net terug van een fietstrip in Rwanda waar het wereldkampioenschap wielrennen plaatsvindt. “Ik kan het alleen maar aanraden”, zegt Michel. “Het is een prachtig land en de mensen lijken mij er gelukkig.”
“Ik ben een mountainbikeliefhebber en zot van Afrika. Ik heb vroeger ook nog in Marokko gewerkt. Nu ik op pensioen ben, waag ik me graag aan zulke avonturen”, gaat Michel enthousiast van start.
Pittige ritten
Michel reisde met de organisatie AllRide Afrika dat fietsvakanties organiseert in Rwanda en Oeganda. “De trip was tot in de puntjes geregeld en het was een fantastische vakantie. Rwanda is een erg mooi en proper land. We vertrokken vanuit de Rwandese hoofdstad Kigali en we maakten elke dag een pittige mountainbikerite van 50, 60 of soms zelfs 70 kilometer. Wij fietsten bijna constant op 2.000 meter hoogte, maar er zijn bergtoppen van boven de 4.000 meter. Doordat het land pal op de evenaar ligt, is er ook op zo’n grote hoogte heel wat groen.”
Michel kon al fietsend zien hoe divers het Afrikaanse land is. “Kigali is een echte grootstad die snel verandert. Het is ook een erg groene stad. Er zijn veel bomen en struiken geplant. Bij het Kivumeer zaten we in vulkaangebied en konden we de lava zien. Toen boven het meer een onweer losbrak, was dat een fantastisch schouwspel. Het was ook erg bijzonder dat we in het huis van de mama van Eric, onze Rwandese begeleider, binnen mochten”, vertelt Michel.
Gelukkige inwoners
“De mensen leven daar met weinig tot niets, maar ze zijn volgens mij toch gelukkig. In onze ogen zijn ze misschien arm, maar eigenlijk vind ik ze heel rijk. Ze hebben alles wat ze nodig hebben en zijn tevreden. Wij zijn juist de sukkelaars, omdat we vinden dat we van alles nodig hebben en veel tekort komen. De bevolking ginds werkt op rijstvelden en teelt fruit. Onze Rwandese begeleiders gingen in de dorpen vaak bananen en ananassen kopen om te verdelen. Patatjes, kippen, bananen, mango’s, noem maar op. Ze hebben niets tekort”, merkt de Gistelnaar op. “Ze zijn ook erg vriendelijk en nieuwsgierig. Zodra je buiten de steden bent, kom je tussen de lokale inwoners in kleine gehuchtjes terecht. Het zijn open mensen en komen graag een praatje slaan, al is de taal niet altijd evident. Ik heb mij er bovendien nooit op mijn ongemak gevoeld.”
Mondialisering
“Of er veel te merken was van het WK wielrennen? Toch wel. In Kigali zagen we bijvoorbeeld de voorbereidingen. Er was daar geen vuiltje te vinden op straat, bijna schrikwekkend. Rwandese renners waren er volop aan het trainen. Het is tof te zien hoe het land vooruit gaat”, vindt Michel. “De mondialisering van het wielrennen is een echte win-win. Het biedt de Rwandezen een blik op de buitenwereld en extra publiciteit voor Rwanda.”
De keuze van de internationale wielerbond (ICU) om het WK in Rwanda te organiseren, stoot nochtans op heel wat kritiek. Het regime van president Paul Kagame regeert met harde hand en de politieke oppositie wordt er aan banden gelegd. Dat repressieve regime voelen we tot in België. Zo mocht VRT-journalist Stijn Vercuysse bijvoorbeeld niet naar Rwanda reizen om er verslag uit te brengen tijdens het WK, omdat hij zich in het verleden al kritisch uit liet over het regime.
Muur van Kigali
Michel kan begrip opbrengen voor de kritische geluiden, maar vindt niet dat je het land links moet laten liggen. Hij is het ook niet eens met wie vindt dat het WK er niet had mogen plaatsvinden. “Ik vind dat triestig.en vind dat je dat positief moet bekijken. Ja, er zijn problemen tussen Congo en Rwanda, maar ze sloten een vredesakkoord in juni. Dit is niet het moment om het land af te breken. Als er negatieve zaken zijn, pak ze dan op het moment zelf aan. De bevolking kan uit het WK leren en dat is een goede zaak. We mogen ook niet vergeten dat het om een wereldkampioenschap gaat. Je moet dan niet op de Kemmelberg en de Kruisberg blijven, de Muur van Kigali leent zich daar ook prima voor. Ik sta achter de keuze om het WK in Rwanda te organiseren.”
Wie meer wil weten over fietsreizen in Rwanda of Oeganda kan terecht op www.allrideafrika.com.
The post Michel (65) blikt terug na fietstrip in Rwanda: “Ik heb me hier nooit op mijn ongemak gevoeld” is provided by KW.be.
