Het gevoel hebben van op een echte Pyreneeën- of Alpencol te staan, dat was wat duizenden supporters hadden ook al stonden ze maar op een helling. De Mont Noir was de laatste helling van de eerste etappe van de Ronde van Frankrijk en flirtte met de Belgische grens. Vandaar ook de vele Vlaamse supporters langs het parcours. Sommigen waren al van donderdag met de camper op de Mont Noir aanwezig, anderen kozen voor een daguitstap om voor de wielervedetten te applaudisseren. “Als de Tour zo dicht is, moet je hier gewoon zijn”, klinkt bij de vele West-Vlamingen langs het parcours.
De publiciteitskaravaan zette voor het eerst de berg in beweging. Het werd springen en lopen om een hebbedingetje te hebben. Het kon ook anders, bij de ijskar van Surprice was een ijsje ook goed voor een koerspet.
Voor Debbie
Net als Surprice zakten ook Siska Verbeke en Bruno Libbrecht van de Rodeberg af naar de Zwarteberg. Samen met vrienden waren ze hier met een speciale boodschap. “Vandaag wordt een van onze vriendinnen begraven. Debbie De Cauwer overleed begin vorige week aan kanker. Als eerbetoon heb ik voor vandaag een groene jurk aangetrokken, groen was haar favoriete kleur. We waren uitgenodigd naar de begrafenis, maar kozen ervoor om hier een laatste groet te brengen.” Het gezelschap deed dat met kartonnen bordjes met daarop de naam Debbie. “Debbie was een vrouw met het hart op de tong en steeds recht voor de raap.”
Gezellige sfeer
Naast groen is geel sportief het hoogste kleur in de Tour. Twee dames, Nathalie en Manuella, uit het Noord-Franse Fournes-en-Weppes hadden zich volledig in het geel uitgedost. “Vandaag hebben we maar een wens en dat is dat Wout straks in het geel mag rijden.”
In afwachting van de doortocht genoten ze van een goed glas wijn uit een herbruikbare drinkbeker. “De drinkbeker is een herinnering aan onze deelname aan de toertocht Lillle-Hardelot, de wijn is van de Mont Ventoux, want ook deze col hebben we al beklommen.” Wordt er in afwachting wat gedronken en gesmuld, dan leven de kinderen zich uit met krijt en schrijven ze de voornamen van de favorieten op het wegdek. Een enkeling vroeg ook naar een bidon door de vraag op het wegdek te schrijven.
Terwijl heel wat wielertoeristen naar de top van de Mont Noir fietsen, spotten we de Bosklappers uit Mesen in de graskant. “Vandaag maken we er een familie-uitstap van en lieten we de fiets in de garage”, zegt Steve Snick. “We kwamen hier aan om 8.30 uur en genoten al van een paar flesjes Bière des Amis, een van onze sponsors aan ons fietsevent van zondag 7 september, de Messines Ridge Classic.”
Een van de vrouwen uit het gezelschap draagt een bolletjesbloes. “Ik wist helemaal niet dat hier over de bolletjestrui wordt beslist. Ik ben dus wat vroeger dan de renners.” De bolletjestrui ging uiteindelijk naar de Noord-Franse renner van Cofidis, Benjamin Thomas. Hij pakte vooral punten op de eerste twee hellingen van de dag en kwam in de spurt met twee nog zwaar ten val op de Casselberg. Op de Mont Noir kwam een van de favorieten op de eindoverwinning, Jonas Vingegaard als eerste boven.
De Bosklappers waren het vooraf oneens over de favoriet voor de eerste gele trui. Steve Snick liet alvast de namen van Mathieu Van der Poel en Jasper Philipsen vallen. “Nu bijna vijftien jaar al heb ik goede contacten met een van de wielermanagers van Alpecin-Deceuninck, Philip Roodhooft, en dit als ontwerper van hun website.”
Vuurdoop, én wat voor een
Op de kortst mogelijke afstand van de Belgische grens zit een vriendengroep uit Poperinge. “Net voor de renners de scherpe bocht nemen naar het tweede deel van de afdaling. Hier halen ze heus geen 70 kilometer per uur hoor”, zegt Kenny Scholaert. “We kunnen de renners recht in de ogen kijken.”
Voor Kenny is het de eerste keer dat hij een wielerwedstrijd langs het parcours volgt. “En dan heb ik meteen maar voor de grootste koers ter wereld gekozen. Gelukkig waren we goed op tijd, want hoe dichter we bij de doortocht kwamen hoe dichter ook de supporters ons in de rug zaten.”
Dat deden ook de Duitse meisjes die een weekend Lille hadden geboekt. “We hebben vooraf het parcours goed bekeken. We overnachten dan wel in Lille, maar zijn daar de drukte ontvlucht om hier te genieten van de doortocht.”
The post De Mont Noir is voor één dag een Vlaamse berg: “Als de Tour zo dicht is, moet je hier gewoon zijn” is provided by KW.be.
