“We merkten in ons eigen rouw- en verliesverhaal dat rouwen vrij eenzaam is.” Dat was de aanzet voor Ine Servayge (44) en Arle Van de Vyver (43) om in Oostduinkerke een rouw- en verliescafé te beginnen. Daar willen ze op een laagdrempelige manier mensen samenbrengen die met verlies en rouw te maken hebben gekregen.
In de Astridlaan in Oostduinkerke zijn psycholoog Ine Servayge en Arle Van de Vyver gestart met het organiseren van rouw- en verliescafés in Door-leven. Het waren hun eigen ervaringen die de aanzet gaven om mensen te ondersteunen in hun rouw- en verliesmomenten.
Eenzaam
“Iedereen heeft weleens een verlies meegemaakt, en in ons eigen geval is dat ook zo”, legt Ine uit. “Door ons eigen verlies merkten we dat we daar op een andere manier betekenis aan wilden geven en er iets mee wilden doen. We willen wat in de taboesfeer zit, bespreekbaar maken. We merkten ook in ons eigen rouw- en verliesverhaal dat het vrij eenzaam is. Dat is de stimulans geweest om te kiezen voor een ander leven. We zijn aan zee komen wonen, hier in Oostduinkerke, en zetten ons in voor rouw en verlies. Het wakkerde onze wens aan om mee te bouwen aan een rouwcultuur van eigen bodem.”
“We willen bouwen aan een rouwcultuur van eigen bodem”
Voor het koppel draait een rouwcafé in de eerste plaats om ontmoeting, waarbij iedereen welkom is. “Verlies sluit immers niemand uit, want vroeg of laat worden we er allemaal mee geconfronteerd”, vult Arle, die alles coördineert, aan. “Omdat verlies zoveel gezichten heeft, zijn de onderwerpen die aan bod komen ook heel uiteenlopend. Zo hadden we het al over partnerverlies door overlijden, scheiding of relatiebreuk, verlies van een baby of kind, levend verlies door dementie, hoe kinderen en jongeren met verlies omgaan, en rituelen rond verlies.”
Komen luisteren mag
“Er is tijd, aandacht en ruimte voor verlies in een sfeer van vertrouwen en verbondenheid. Niets moet, je kunt ook gewoon komen luisteren en een koffie drinken. Er zijn lotgenoten, of mensen die je tips kunnen geven als je in je omgeving geconfronteerd met iemand die een verlies lijdt. Ook in het professionele leven kan het nuttig zijn om te weten wat je kunt doen of zeggen.”
“We gaan te snel over tot de orde van de dag en spreken niet over verdriet”
Vier of vijf keer per jaar wordt een rouwcafé georganiseerd. “Daarbij nodigen we iemand uit die spreekt over een bepaald thema. Zo is op zondag 22 juni van 14 tot 16.30 uur Ann Kindts te gast. Ze was zeven toen haar broertje van vijf overleed. Omdat veel van wat toen gebeurde te pijnlijk was, ging haar omgeving snel over tot de orde van de dag. Over het verdriet werd nooit veel gesproken.”
“Toen ze jaren later terechtkwam in wat iedereen dacht dat een burn-out was, groeide gaandeweg het besef dat aan de basis van haar crisis haar onverwerkte verdriet lag. In dit rouwcafé leest Ann voor uit haar boek ‘Voor altijd in mijn hart’. Ze vertelt hoe zij met de gebeurtenissen van lang geleden moest leren omgaan en hoe ze die stap voor stap een plaats kon geven in haar leven.”
Geschenken, wandelingen en workshops
Ook andere activiteiten staan op de agenda. “Zo organiseren we luisterbanken en troostzondagen op elke tweede en vierde zondag van de maand, waarbij mensen zonder afspraak kunnen langskomen met vragen. We bieden ook troostgeschenken, troostwandelingen en workshops aan, gericht op een bepaalde doelgroep. We krijgen daarbij hulp van rouw- en verliescounselor Kris, ergotherapeut Lies en lichaamsgericht therapeut Anneleen.”
Door-leven is te vinden in de Astridlaan 47 in Oostduinkerke. Inschrijven voor 22 juni kan via [email protected] of via een bericht of telefoontje naar 0479/66.21.32. Meer info is te vinden op door-leven.be.
The post “We spreken nog te weinig over ons verdriet”: Ine (44) en Arle (43) organiseren rouw- en verliescafés om mensen samen te brengen is provided by KW.be.
