Bibliothecaris Ronny Vandaele (60) groeide op in Vlissegem, naast het geboortehuis van zangeres Marva. Als hij niet met zijn neus in de boeken zit, trekt hij al eens graag de wandelschoenen aan. Zijn favoriete uitwaaiplekje is de Spioenkop in Wenduine. “Met zicht op Brugge bij goed weer, het vernieuwde Oostende in het vizier en natuurlijk ook de zee, die er elke dag weer anders uitziet.”
Hoe zou je jouw band met De Haan omschrijven?
“Het is mijn biotoop, de plek waar ik opgegroeid ben. De bib is voor mij een tweede thuis geworden. Een stilteplek en huiskamer van de lokale leefgemeenschap, ons warme dorp. Voor mijn allereerste spreekbeurt sleet ik hier als tiener vele uren.”
Wat is je mooiste jeugdherinnering aan De Haan?
“De Duinbossen waren voor mij en mijn beste vriend Bertje onze favoriete speelplek. We speelden er verstoppertje, bouwden kampen en dachten na over onze eerste boektitel Twee mannen in het oerwoud. In onze jeugdjaren woonden we vlak tegenover elkaar aan de Grotestraat: ik groeide er op naast het geboortehuis van zangeres Marva, van wie ik later de biografie schreef. Ook aan De Zeeboon heb ik fijne herinneringen, en dan vooral aan het vijfde leerjaar bij meester Beel. Tijdens de speeltijden hadden Bertje en ik dikwijls de slappe lach. De melk kwam er dan langs onze neusgaten weer uit.” (lacht)
En je favoriete plekje?
“Ik was de geestelijke vader van Geestig Vlissegem en vertoef daar nog altijd graag. Vlissegem Kermis staat elk jaar met stip aangeduid in mijn agenda. Mijn favoriete wandelroute is het duinpad tussen Wenduine en Blankenberge. Je hebt er een zeezicht om bij weg te dromen, alsook magnifiek zicht op de Uitkerkse Polder. Mijn dochters stoeiden vroeger langsheen de flanken van de duinen in de eerste sneeuw aan de Persepit. Ook dat bleef een favoriete plek om tot rust te komen. Daar vlakbij, 31 meter hoog, ligt de Spioenkop, mijn uitwaaibasis met zicht op Brugge bij goed weer, het vernieuwde Oostende in het vizier en natuurlijk de zee, die er elke dag weer anders uitziet.”
“Ik zou de heemkring graag dichter bij de lokale bevolking en de scholen willen brengen”
Welke lokale horecazaak raad je iedereen aan?
“Mijn favoriete eetadresje is ongetwijfeld Mi Gusto, vooral voor de vers bereide groentelasagne en overheerlijke tiramisu. Bij Il Forno halen we zeer frequent ovenverse pizza. Voor de allerlekkerste geitenkaaskroketjes die we thuis bereiden met dagvers rauw witloof, appel en banaan gaan we naar De Lentescheure aan de Duiveketestraat. In het Reigershof halen we geitenkazen, pasta, eieren, cider en honing. Het lekkere ijs op basis van geitenmelk wordt bereid door IJs René. Bij Karel op de hoek treffen we De Living aan. Gezelligheid troef, in een uniek decor uit lang vervlogen tijden. Een klok, tafeltje en tapijtje van wijlen mijn tante sieren mee het interieur.”
Wat is er het meest veranderd in De Haan sinds je jeugd?
“Ik heb ook jarenlang in Wenduine gewoond, en dat was vroeger meer een lokale gemeenschap. Het is Blankenberge achternagegaan en verantwerpst, dat zien we ook aan de uitleencijfers van ons bibliotheekfiliaal in Wenduine. Los daarvan, raakt De Haan stilaan volgebouwd. De bouwwoede aan de kust slaat ook hier toe.”
Als je één ding mocht realiseren voor De Haan, wat zou dat dan zijn?
“Met Heemkring Tussen Noordee en Noordzee heb ik een zeer nauwe band. We werken dikwijls samen voor exposities en voordrachten, en ik zou de heemkring graag dichter bij de lokale bevolking en de scholen willen brengen. Het zou daarom ook opportuun zijn mocht de kring vanuit Klemskerke kunnen verhuizen naar De Haan-Centrum nabij bib Canticleer, zeer toegankelijk voor iedereen. Met nog meer betrokkenheid voor het geheugen van onze gemeente. Daarnaast mis ik een grote polyvalente ruimte waar dan bijvoorbeeld de nieuwjaarsreceptie van de gemeente zou kunnen plaatsvinden.”
Welke persoon of vereniging verdient volgens jou meer erkenning?
“Prof. dr. Magda Devos, die graaft in de West-Vlaamse taalgeschiedenis en amusante eigenaardigheden van ons dialect blootlegt. Voor haar taallezingen in onze bib tellen we altijd een pak deelnemers. Een fraai document is het verhaal van Magda’s grootvader Dartje die in authentiek Vlissegems vertelt over onder meer de eeuwwisseling 1900 en de eerste fiets in het dorp. Deze audio-opname kan je beluisteren in de Kustklap van Kusterfgoed. Ook ode aan wijlen bibliothecaris Germain Monteyne, die mij veertig jaar geleden de kans gaf om te starten als bibliotheekvrijwilliger in Wenduine. Tussen 1999 en 2009 schreven we samen de dorpsgeschiedenis van respectievelijk Stalhille, Klemskerke, Vlissegem en Wenduine. Boeiende tijden.”
Zou je hier willen oud worden?
“De zee heeft me altijd al sterk aangetrokken, en dat zal wellicht altijd zo blijven. Het is een baken van inspiratie. Daarnaast hou ik ook enorm van de rust in De Haan. Ik zie me op mijn oude dag wel zitten mijmeren op een bankje met zicht op zee.”
Wie is Ronny Vandaele?
Ronny Vandaele is gegradueerde in bibliotheek-, documentatie- en informatiekunde. Voorheen werkte hij ook in Gent en in Regiobib Meetjesland als bibliothecaris.
Hij schreef enkele lokale dorpsmonografieën en organiseert graag en vaak socioculturele activiteiten.
Zo’n veertig jaar geleden startte hij als bibliotheekvrijwilliger in Wenduine en Klemskerke.
The post Bibliothecaris Ronny Vandaele (60) is thuis in De Haan: “Ik zie me hier op mijn oude dag wel zitten mijmeren op een bankje met zeezicht” is provided by KW.be.
