De bescheidenheid is groot, maar dat maakt de titel van ereburgemeester van Kuurne des te mooier. Liberaal Carl Vereecke was 24 jaar lang actief in de lokale politiek: 6 jaar als eerste schepen, 12 jaar als burgemeester en dan nog eens 6 jaar als gemeenteraadslid. Hij werd op het einde van zijn loopbaan ook gedeputeerde.
Leven moet je beleven om te lukken in je geluk. Het is de Nieuwjaarsleuze van Carl Vereecke, nu ook officieel ereburgemeester van Kuurne. “De tijd is uitgevonden door de Duivel. Je moet het leven beleven om gelukkig te zijn. De Egyptenaren – en het is later overgenomen door de Grieken – hadden dan ook twee woorden voor ‘tijd’: Chronos en Kairos, gechronometreerde tijd en beleefde tijd.” Bij Vereecke is z’n vat vol wijsheid enkel bijgevuld sinds z’n politieke afscheid, zo blijkt.
Brave burgemeester
In 2019 zei hij de stiel definitief vaarwel. Hij had er een rijke carrière op zitten: zes jaar eerste schepen van Kuurne, gevolgd door twaalf jaar burgemeesterschap. Eind 2012 werd Francis Benoit (CD&V) de nieuwe burgemeester. Open VLD nam plaats op de oppositiebanken, en dat voor het eerst sinds 1994. Carl Vereecke bleef nog een legislatuur gemeenteraadslid, in combinatie met z’n nieuwe functie als provinciaal gedeputeerde van Sport, Onderwijs, ICT, Personeel, Financiën en Bouwberoepen. Na die legislatuur zei hij de politiek dan vaarwel.
“Alles heeft een duurzaamheidsdatum”, zegt hij. “Als je je houdbaarheidsdatum overschrijdt, dan wordt het gevaarlijk. Dan heb je de interne kracht niet langer om er volledig voor te gaan. Het was altijd mijn bedoeling als politicus om misbaar te zijn. Een pastoor noemde me ooit een te brave burgemeester. Maar is braaf zijn dan zo’n groot probleem?”
Ik werd vaak een brave burgemeester genoemd, maar is braaf zijn dan zo’n groot probleem?
De nederigheid is groot. Toch is het meer dan op z’n plek om Vereecke de titel als ereburgemeester toe te kennen. Hij kan op heel wat terugblikken in zijn twee legislaturen aan het roer: de komst van het politiecommissariaat in het centrum, de (eerste, red.) vernieuwing van het Marktplein, start en de bouw van het huidig Sociaal Huis, de renovatie van het zwembad, de eerste fases voor de renovatie van het gemeentehuis…
“En er zijn ook nog wat projecten klaargezet”, klinkt het. Toch is het immateriële minstens even belangrijk geweest voor de oudburgemeester: “We hingen als college goed aan elkaar en zijn goed omgegaan met de administratie. We hebben de gemeente goed kunnen besturen in die periode.” De erkenning als ereburgemeester doet dan ook deugd voor Vereecke. “Dit is voor mij iets speciaals. Het is een deel van je leven. Ik heb me er ook zwaar voor ingezet.”
Crisis op de kermis
Helemaal misbaar zal hij trouwens niet altijd geweest zijn. Hij haalt zelf een verhaal aan van tijdens de kermis in Kuurne destijds. “Staatsveiligheid had contact met me opgenomen. Er waren motorrijders vanuit alle uithoeken van Europa onderweg naar het centrum van Kuurne voor een extreemrechts evenement. ‘Je kan er niets aan doen’, klonk het van hoger op.”
In een haast geniale ingeving sprak de burgemeester in drie talen de verzamelde motorrijders toe in een volgepropt café. Afwisselend in het Nederlands, Engels en Frans wees hij hen op de verantwoordelijkheid die ze hadden ten opzichte van de uitbater en organisator van het evenement. Uit begrip, plichtsbewustzijn of god mag het weten, zijn alle op dat moment aanwezigen daarna al vertrokken. De grote groep trok naar een andere meeting op enkele tientallen kilometers van Kuurne. Een crisis was vermeden.
“Toen was ik voor een keer onmisbaar als burgemeester”, corrigeert Vereecke. Het was één van zijn wapens, dat out of the box denken. Zelf noemt hij het ‘omdenken’. “Ik had ook de politie erop kunnen afsturen en ze hardhandig kunnen laten aanpakken, zoals ‘gewoonlijk’ wordt gedaan. Maar wat had dat opgebracht? En zou de politie hiermee akkoord geweest zijn?”
Na de politieke periode, kwam er nog een mooi hoofdstuk als algemeen directeur van de gemeente Oostrozebeke – aan dat hoofdstuk wordt overigens nog enkele jaren geschreven. “De job is ideaal. Je combineert politiek met managementvaardigheden. Maar ook hier zorg ik dat ik misbaar ben. Binnen enkele jaren ga ik met pensioen en nu al laat ik me af en toe vervangen.”
Van Chronos naar Kairos
Het zal overigens geen zwart gat zijn, dat lonkend pensioen. “Ik geloof dat je gepassioneerd gepensioneerd moet zijn”, aldus Vereecke. “Ik ben naast m’n job ook grootvader, voorzitter van wzc De Korenbloem, bestuurder bij WAAK, grootmeester bij de Orde van de Ezel… Wat de agenda betreft: die laat ik voortaan over aan mijn vrouw. Nadat ik tijdens mijn politieke loopbaan de agenda van het gezin vaak heb bepaald, is het nu aan haar om dat te doen”, glimlacht hij.
The post Carl Vereecke is ereburgemeester van Kuurne: “Hebben mooie dingen verwezenlijkt” is provided by KW.be.
