Thijs Benoit (74) is een rasechte Deerlijknaar. Met een leven lang engagement – van binnenhuisarchitectuur tot vrijwilligerswerk – en een hart dat klopt voor de scouts, blijft hij een vertrouwd gezicht in het straatbeeld.
Hoe zou je jouw band met Deerlijk omschrijven?
“Ik ben een Deerlijkenaar in hart en ziel. Ik ben hier geboren, naar school geweest (van zuster Regina tot meester Vanhauwaert) en ik zat er in de scouts. Ik trouwde met Annita, ook een echte Deerlijkenaar, en werkte jarenlang als binnenhuisarchitect aan mooie projecten, onder meer aan d’Iefte. Misschien kon een andere plek ook mijn ‘thuis’ zijn geworden, maar mijn wortels liggen nu eenmaal in Deerlijkse grond. Dat voelt nog altijd het best en zorgt voor een warm en vertrouwd gevoel.”
Wat is je mooiste jeugdherinnering aan deze gemeente?
“Ik zie mezelf nog als achtjarige misdienaar naar de vroege mis stappen. Op winterochtenden lag Deerlijk er stil en maagdelijk wit bij en ik mocht als eerste sporen trekken in de sneeuw. In de René Declercqstraat verlichtte de kerk het verse sneeuwtapijt. Een beeld dat ik nooit ben vergeten. Soms wandel ik die route ’s ochtends nog eens, gewoon uit nostalgie. We leefden veel buiten: kampen bouwen, fietsen, bomen beklimmen. Geen gsm’s, wel vrijheid, met mijn zus, vijf broers en neven die dichtbij woonden. Het was een onbezorgde, vrije tijd.”
En je favoriete plek?
“Ik heb er intussen verschillende: mijn huis, het ouderlijk huis in de Braamakkerstraat, de Gavers, het centrum… Maar de plek die telkens opnieuw bovenkomt, is het scoutslokaal in het Gaverdomein. Daar liggen niet alleen mijn beste jeugdherinneringen, maar ook een deel van mijn vorming. Vandaag ben ik nog altijd betrokken als voorzitter van VZW Bric-Collage, het beheersorgaan van de scoutslokalen. Het samenwerken met de huidige generatie scouts en gidsen blijft voor mij bijzonder. Het voelt telkens alsof een stukje van vroeger weer tot leven komt.”
Welke lokale horecazaak raad je iedereen aan?
“We gaan niet vaak uit eten, dus ik antwoord liever niet rechtstreeks. Maar ik geniet wél van de menuutjes van Lekker Ann’ders: anders en lekker, zeker het proberen waard.”
En om te shoppen?
“Als Annita vraagt om te gaan shoppen, dan doe ik dat het liefst na 19 uur, wanneer alle winkels gesloten zijn. Dat blijft een grapje dat hier thuis al jaren meegaat.”
“In Nederland zie je dorpen die authentiek gebleven zijn, maar tegelijk levendig en modern. Dat mis ik hier wat”
Wat is er het meest veranderd in Deerlijk sinds je jeugd?
“Onze jeugd voelde warm, veilig en zorgeloos aan. We groeiden op in een periode van rust en vooruitgang. De grootste verandering vandaag is de onzekerheid die overal voelbaar is: klimaatproblemen, geopolitieke spanningen, vreemde gekke wereldleiders en de vraag hoe lang we onze welvaart kunnen blijven garanderen. Het heeft niet specifiek met Deerlijk te maken, maar het bepaalt wel mee hoe je naar je omgeving kijkt. Het bepaalt mee ons dagelijks leven.”
Wat zou je graag anders zien?
“Ik had graag meer dorpse charme behouden gezien: oude karaktervolle huizen naast moderne nieuwbouw, maar zonder de veel hoge appartementsblokken die nu het dorpsbeeld bepalen en het centrum beheersen. In Nederland zie je dorpen die authentiek gebleven zijn, maar tegelijk levendig en modern. Met autoluwe straten en winkels in een gezellige kern. Zo’n vorm van leefbaarheid had ik Deerlijk ook toegewenst.”
Als je één ding mocht realiseren voor Deerlijk, wat zou dat zijn?
“Vijftig jaar geleden werkte ik mee aan een ontwerp om het Kerkplein op te waarderen tot een autoluwe plek met groen, bankjes en terrasjes. Het project werd nooit uitgevoerd, maar het leeft nog steeds in mijn gedachten. Nu ik binnenkort 75 word, zou het prachtig zijn mocht die oude droom toch nog werkelijkheid worden.”
Welke persoon of vereniging verdient volgens jou meer erkenning?
“Vrijwilligers zijn de motor van elke vereniging. Hun inzet verdient mijn respect, zeker nu het steeds moeilijker wordt om nieuwe mensen te vinden. Als ik toch één naam moet noemen, dan Maurice Deseyn: zijn jarenlange inzet voor zijn school en later voor Jogging 55-plus verdient echt waardering.”
Zou je hier willen oud worden?
“Onlangs heb ik na 51 jaar mijn zelfstandige beroepsactiviteit stopgezet. Dat doet wat pijn, maar ik ben dankbaar voor alle samenwerkingen. Stilzitten zie ik echter niet zitten. Ik blijf graag actief: de scouts, Uzien, De Voute, De Wandelpool, de Gecoro en mijn fotografie. En uiteraard bij mijn gezin: Annita, onze kinderen – die allemaal in Deerlijk wonen – en onze twaalf kleinkinderen, die de familiegeest verderzetten.”
Wie is Thijs Benoit?
Thijs Benoit (74) is een rasechte Deerlijknaar. Hij is gehuwd met Annita Dheedene, vader van vier kinderen (Willem, Stijn, Wouter en An) en opa van twaalf kleinkinderen. Na zijn lagere onderwijs in de centrumschool in Deerlijk en zijn middelbare studies volgde hij de opleiding binnenhuisarchitect aan Sint-Lucas in Gent.
Hij runde een tiental jaar een interieurzaak in het appartementscomplex Bloemenwijk, werkte gedurende 33 jaar voor Deknudt Frames (‘de kaderfabriek’) en nog eens 10 jaar voor het Spiegelpark in de De Cassinastraat. Thijs is een scout in hart en nieren. Hij was lid, stond in de leiding en is voorzitter van de vzw Bric-Collage, die instaat voor het beheer van de scoutslokalen. Zijn grootste hobby’s zijn fotografie en wandelen. (DRD)
The post Interieurarchitect Thijs Benoit (74) is thuis in Deerlijk: “Mijn hart ligt voor altijd bij de scouts” is provided by KW.be.
