
Voor velen lijkt Brugge door de eeuwen heen onveranderd. Maar is dat werkelijk zo? Koen De Brabander, sinds de 16de eeuw in rechte lijn verbonden met Brugse grond, gaat op zoek naar antwoorden en vergelijkt oude beelden met het heden. Deze week neemt hij je mee naar het waterzuiverinsstation langs de Pannebekestraat anno 1937.
In 1937 kreeg de jonge parochie Sint-Jozef haar eigen waterzuiveringsstation. De reeds aanwezige pompinstallatie kon het immers niet meer bolwerken, en het gebrek aan deftige riolering in de wijk maakte het probleem prangend. De klachten kwamen vooral uit de nabijgelegen, net aangelegde Korendragersstraat.
Gebrek aan riolen
Op de gemeenteraad van zaterdag 26 september 1936 doet liberaal gemeenteraadslid en bezieler van de Brugse haven Paul Noë zijn beklag: Mag ik de aandacht van het College opnieuw gaande maken op het feit dat de inwoners der Korendragersstraat klagen over het gebrek aan riolen? Is er geen middel te weten wat daarmee zal gedaan worden?
Uit de antwoorden van zijn collega’s blijkt dat ook zij klachten ontvangen, en wel uit de gehele wijk. Men besluit dat de enige oplossing het oprichten van een pomp- en zuiveringsstation is.
Er wordt een aanbesteding uitgeschreven, met als belangrijkstee voorwaarde dat de vestiging geurloos moest zijn. De installatie zal worden opgetrokken op de hoek van de Pannebekestraat en de Ter Looigemweg. Hiervoor ruilt de stad grond met de Brugsche Goedkoope Woningen (later Brugse Maatschappij voor Huisvesting, nu Vivendo): 407,5 vierkante meter in de Sint-Jozefsstraat wordt afgestaan in ruil voor 326,36 vierkante meter op de bewuste hoeklocatie.
Hypermoderne voorziening
De totale oppervlakte van het terrein bedroeg een kleine 4.700 vierkante meter. De installatie bestond, naast het pompstation, uit een elektrische omvorminstallatie, een mengbak, een bezinkselbekken en een opklaringsbekken. Een hypermoderne voorziening die werd begroot op 750.000 Belgische frank. Ter vergelijking: de prijs van een rijwoning bedroeg toen ongeveer 25.000 frank.
Maar de locatie bleek al gauw ongelukkig gekozen. Door de bouwwoede die later plaatsvond in Sint-Jozef kwam de zuiveringsinstallatie op den duur midden in een woonwijk te liggen. De installatie werd in 1963 nog aangepast, maar was uiteindelijk gedoemd in haar bestaande vorm te verdwijnen. In 1975 namen de bibliotheek en het dienstencentrum De Garve deze gronden in gebruik. (KDB)
Ontdek het rijke Brugse verleden op www.erfgoedbrugge.be
The post Brugge vroeger en nu (47): het zuiveringsstation dat een bibliotheek werd is provided by KW.be.
